حسادت‌های بچگانه خواهر و برادرها

وقتی از متخصصان در این‌باره سوال کردم، جوابی دادند که برایم جالب و همچنین مفید و کاربردی بود. آنها می‌گفتند معمولا بچه‌های بزرگ‌تر که خودشان هم دوران خردسالی را می‌گذرانند، اصلا نمی‌توانند حضور کودکی را که می‌خواهد اسباب‌بازی‌ها و وسایل‌شان را بگیرد، تحمل کنند و برای همین کاملا طبیعی است که هر از گاهی میان آنها دعوا شود. البته این موضوع به همین اندازه هم برای بچه‌های کوچک‌تر سخت است. آنها هم نمی‌توانند بپذیرند خواهر یا برادر بزرگ‌تر، در وسایل‌شان سهمی داشته باشد. بنابراین اگر بخواهیم با دیدی مثبت به این موضوع نگاه کنیم می‌توان گفت خواهرها و برادرها در رقابت با هم یکی از بزرگ‌ترین درس‌های زندگی را می‌آموزند؛ این‌که چطور پدر و مادر، اتاق‌، اسباب‌بازی‌ها و... را با هم شریک شوند؟ بنابراین بسیار مهم است در چنین مواقعی که کودکان با هم بحث و دعوا می‌کنند، به جای ترس و نگرانی به فکر آموزش مهارت‌های زندگی باشیم؛ در واقع​ نباید براحتی این فرصت‌های خوب و مناسب برای آموزش را از دست بدهیم.

اولین اقدامی که باید در این مورد انجام شود، پیشگیری از بروز چنین مشکلاتی است. پس همانقدر که مهم است بچه‌های بزرگ‌تر اشتراک و سهیم کردن خواهر و برادر را بیاموزند، باید بدانیم آنها حق دارند اسباب‌بازی‌ها یا لوازم‌ شخصی‌شان را به بقیه ندهند. پدر و مادر هم در این شرایط می‌توانند به آنها کمک کرده و بگویند با کدام یک از اسباب‌بازی‌ها باید تنها و در اتاق خودشان بازی کنند. این مساله به خصوص در مورد اسباب‌بازی‌های ریز و کوچک که برای شیرخواران خطرناک است، اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند.

علاوه بر این، والدین باید به بچه‌های بزرگ‌تر کمک کنند تا به شیوه‌های ساده‌ای از ایجاد این وضع پیشگیری شود؛ مثلا می‌توانید به او بگویید در جایی مشغول بازی شود که خواهر یا برادر کوچکش حضور ندارد و به تنهایی هم نمی‌تواند به آنجا برود.

اما اگر مشکلی ایجاد شد و آنها با هم دعوا کردند، حتما به فرزند بزرگ‌تر بگویید می‌دانید که او چقدر ناراحت و عصبانی است و بعد به او کمک کنید با خواهر یا برادرش مهربان‌تر برخورد کند. اگر او بتواند خودش را جای برادر یا خواهر کوچک‌ترش بگذارد، وضع بسیار بهتر خواهد شد. در نهایت هم باید با کمک هم، به فکر پیدا کردن بهترین راه‌حل باشید تا مشکل با کمترین دردسر و ناراحتی حل شود.