در همین قضیه فیلم اخیر که به ساحت پیامبر اسلام توهین شده بود، باز هم عملکرد ما واکنشی بود. مثلا ما در اعتراض به این توهینها تجمع میکنیم، راهپیمایی و همایش برگزار میکنیم و کنگرههای بینالمللی در موضوعات فرهنگی برپا میکنیم تا نشان دهیم باید برای چهرههای مقدسمان کارهای بهتری ارائه کرد.
حال از آن طرف به موضوع نگاه کنیم. هر وقت سخن به میان میآید، میگوییم آنطور که شایسته و بایسته است به شخصیتهای دینی و مفاخر علمی کشورمان نپرداختهایم و همین عدم پردازش دستمایهای شده تا دیگران آثاری خلق کنند که تحریف واقعیت است. چرا ما خودمان روحیه کنشگری را از دست دادهایم؟ بهتر نیست به جای آنکه دست روی دست بگذاریم تا دیگران به خلق فیلم و آهنگ و کتاب و کاریکاتور بپردازند، خودمان اثری بیافرینیم تا حجت را تمام کنیم؟ تا آنطور که میخواهیم واقعیت شخصیتهای ارزشمند دین و فرهنگ و تاریخ کشورمان را نشان دهیم؟
مثلا برای همین مولانا که چند روز قبل زادروزش بود، ما هنوز فیلم درخوری نساختهایم. مطمئن باشید اگر امروز ما برای ساخت فیلم عظیمی درخور نام مولانا اقدام نکنیم، دیگران این کار را میکنند. آنوقت نباید انتظار داشته باشیم تا آنها روایت مطلوب ما را داشته باشند. تصور کنید فیلمی که دیگران در این زمینه بسازند، هیچ معلوم نیست که رابطه شمس و مولانا و بسیاری دیگر از مسائل را چگونه به تصویر بکشند.
سجاد روشنی / گروه فرهنگ و هنر