متن زیر توسط محمد موجودی ـ یکی از همرزمان شهید ـ نوشته شده است.
«بیمقدمه میگویم من شاهد شهادت برادر حاجامینی بودهام. روز دهم اسفند سال 65 توی شلمچه زیر آتش خمپاره بودیم. مرحله دوم عملیات کربلای 5 بود. برادر حاجامینی مشغول صحبت با بیسیم بود. دومین باری که گفت یاسر! یاسر! محمد... یک خمپاره 120 نزدیک ما منفجر شد. دشمن از تکان خوردن آنتن بیسیم فهمیده بود ما کجا هستیم.
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)