وی در رابطه با حوادثی که در زندگی حرفهایاش رخ داده میگوید: وقتی حرف از حادثه میشود، اولین شخصی که جلوی چشمم میآید پیمان ابدی است که بخاطر نبود امکانات کافی جان خود را از دست داد. حالا هم که خانه سینما را بستهاند، هیچ کدام ما بیمه نیستیم و حمایت نمیشویم و هیچ امکاناتی نداریم. اکنون به رضا داوود نژاد فکر میکنم که چقدر در این مدت اذیت شد، خدا را شکر که حالش بهتر است. چند وقت پیش تصویری از خانم مریلا زارعی دیدم که با چه مهارتی طی یک حادثه در فیلم «خوابم میآد» از ماشین پرید و ماشین توی دره افتاد؛ حتما سر صحنه امکانات کافی وجود نداشته و ترمز ماشین کار نمیکرده و اگر هوشیاری او نبود کسی چه میدانست چه اتفاقی برایش رخ میداد!
اما حادثهای که برای خودم رخ داده نیز به فیلم «هیوا» به کارگردانی مرحوم رسول ملاقلی پور مربوط میشود. لوکیشن چند تا از سکانسهایمان تونلی در شهرک سینمایی بود که ناگهان سر یکی از سکانسها آتشسوزی شد. امکانات آتشنشانی هم وجود نداشت و نزدیک بود من و آتیلا پسیانی و بهرام بدخشانی جزغاله شویم! آن قدر شعلهها وسیع شده بود که از دست بچههای اسپیشال افکت هم کاری برنمی آمد. اما به هر زحمتی بود آتش را خاموش کردند وگرنه معلوم نبود چه بلایی بر سرمان میآمد.