مسابقه قرآنی 1446

به دنبال توصیفى که در آیات گذشته درباره «فجار» و نامه اعمال و سرنوشت آنها آمده، در اینجا سخن از گروه مقابل آنان، یعنى ابرار و نیکان است که ملاحظه افتخارات و امتیازات آنها در برابر فاجران، موقعیت هر دو را روشن‌تر مى‌سازد. «ابرار» کسانى هستند که روحى وسیع، همتى بلند و اعتقاد و عملى نیک دارند. «عِلِّیِّینَ» جمع «على» به معناى درجات و مراتب بلند تا بى‏نهایت است. مراد از کتاب ابرار، سرنوشت نیکان در قیامت است و «مَرْقُومٌ» یعنى مشخص و نشان‏دار به گونه‏اى که با سایر نوشته‏ها اشتباه نمى‏شود. «ارائک» جمع «اریکه» به معناى تختى است که زینت شده و براى آرمیدن مهیاست. «نَضْرَهَ» به معناى زیبایى و خرمى و «نَعِیمٍ» به معناى نعمت فراوان و «رَحِیقٍ» به معناى شراب خالص است؛ شراب طهورى که مانند شراب آلوده و شیطانى دنیا معصیت‌زا و جنون‌آفرین نیست؛ بلکه هوش و عقل و نشاط و عشق و صفا مى‌آفریند. «تنافس» یا از «نفیس» است، یعنى دو نفر براى به دست آوردن یک شى‏ء نفیس تلاش مى‏کنند یا از «نفس» است، یعنى دو نفر براى به دست آوردن چیزى، آخرین نفس خود را به کار برده و تلاش مى‏کنند. پذیرایى در بهشت، مراتب و درجاتى دارد: مقربان از تسنیم مى‏نوشند، ولى ابرار از نوشیدنى که با تسنیم مخلوط شده، خواهند نوشید. نوشیدنى‏هاى بهشتى انواعى دارد: بعضى در نهرها جارى است: «أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ، أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ، أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ، أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ» (محمد/15) بعضى در ظرف‏هاى مهر شده است: «خِتامُهُ مِسْکٌ» و بعضى از آسمان بهشت یا از طبقات بالاى آن فرو مى‏ریزد که همان تسنیم است. امام باقر علیه‌السلام فرمودند: تسنیم، بهترین نوشیدنى بهشت است و مخصوص پیامبر و اهل بیت اوست و از بالا مى‏ریزد و در منزل‏هاى آنان جارى است.

وعده‏هاى الهى در مورد پاداش خوبان قطعى است. در فرهنگ اسلام، دنیا، میدان مسابقه و رقابت است، البته رقابت براى به دست آوردن نعمت‏هاى اخروى. دریافت نعمت در حضور دیگران، لذت را چند برابر مى‏کند. بکر و دست‌نخورده بودن نعمت‏هاى بهشتى، یک ارزش است.