نخست آنکه ایران و روسیه بر اساس سوابق تاریخی روابطی دیرینه دارند که با فراز و نشیبهای بسیاری همراه بوده است. هر چند که روسیه در مقاطعی رسم همسایگی و دوستی را به جا نیاورده و با رفتارهای دوگانه تردیدهایی را در نگرش ملت ایران به این روابط ایجاد کرده اما به هر طریق نقاط اشتراک موجب شده تا روابط طرفین همچنان ادامه یابد . توسعه مناسبات در ابعاد مختلف در صورتی که مسکو پایبندی به تعهدات خود را به ملت ایران و نظام اسلامی اثبات کند میتواند دستاوردهای بسیاری برای طرفین در منطقه و سطح بین الملل به همراه داشته باشد.
دوم آنکه برگزاری نشست جمهوری اسلامی ایران و گروه 1+5 در روسیه از دیگر ابعاد مهم این سفر و نزدیکی طرفین است. نشست مسکو در حالی 29 و 30 خرداد برگزار میشود که کشورهای غربی تلاش دارند تا با ابهام سازی و حتی تعلیق مذاکرات، روسیه را تحت فشار قرار داده و امتیازاتی را کسب کنند.
در این چارچوب مسکو با رویکرد صحیح و جدایی از غرب در روند مذاکرات میتواند از یک سو تا حدودی نگرش منفی ملت ایران از عملکرد گذشتهاش در پرونده هستهای را کاهش دهد و از سوی دیگر با برگزاری نشست و همگرایی با حقوق ایران، در مقابل غرب قرار گرفته و به نحوی در عرصه تقابل با غرب ، شکستی دیگر را به این کشورها تحمیل کند.
مذاکرات مسکو میتواند برای ارتقای جایگاه جهانی روسیه به عنوان کشوری که در برابر زیاده خواهیهای غرب دارای استقلال است، با اهمیت باشد.
سوم آنکه ایران و روسیه در قبال برخی از تحولات منطقه بویژه مقابله با سلطه گری غرب دارای نقاط اشتراک بسیاری هستند. طرفین تأکید دارند که سلطه گری غرب عامل بی ثباتی منطقه و جهان است و باید با آن مقابله کرد.
این همگرایی در ابعاد مختلف نظیر مقابله با نفوذ آمریکا در آسیای مرکزی و قفقاز و خاورمیانه میتواند اجرایی گردد. از مهمترین محورهای این همگرایی که به اذعان جهان از دلایل سفر لاوروف به تهران است بررسی تحولات سوریه برای مقابله با فتنه انگیزی غرب میباشد.
غربیها برآنند تا با به آتش کشیدن سوریه سیاستهای استعماری خود را اجرایی سازند در حالی که همگرایی منطقهای از جمله همکاریهای تهران مسکو میتواند به سپری در برابر آن مبدل شود.
سفر لاوروف به تهران در کنار توسعه مناسبات دو جانبه میتواند همگرایی منطقهای دو کشور برای مقابله با چالشها را تشدید کند که مسلماً دستاوردهای بسیاری برای طرفین و منطقه دارد .
قاسم غفوری-جام جم آنلاین