نان و قانون احتمالات

خبر نان‌دار: «با افزایش قیمت گندم از 15 خرداد، احتمال افزایش قیمت نان قوت گرفت».

ملاحظه فرمودید؟.... روز روشن، کم کمبود چیزهای گران قطعی و یقینی داریم که به استقبال احتمالات گرانبار سایر چیزها هم می‌رویم. خود گرانی چقدر چیز خوبی است که باز بعضی‌ها دست به پیش‌بینی و احتمال هم می‌زنند. نمی‌شد احتمال ارزانی داد تا کمی دل‌ها قوت گیرد و شاد شود. باور کنید ملت به شادی خیلی نیاز دارد. از نان شب هم واجب‌تر است. البته این گرانی محتمل، همچین الکی و بیخودی شکل نمی‌گیرد، بلکه از دو مرحله اساسی و مشخص عبور می‌کند:

مرحله اول: مدیرعامل شرکت بازرگانی دولتی ایران خبر از افزایش قیمت فروش گندم به کارخانه‌های آرد می‌دهد.

مرحله دوم: دبیر اتحادیه سراسری تولیدکنندگان و صادرکنندگان نان نیز تز احتمال افزایش قیمت نان بعد از افزایش قیمت گندم می‌دهد. باز هم ملاحظه فرمودید؟.... کجایند مغرضان و بی‌خبرانی که همچین خیال می‌کنند و به خیالات خودشان دامن می‌زنند که مسوولان ما در چرخش و گردش امور با هم هماهنگ نیستند؟ زهی خیال باطل و در یک کلام، زکی!.... به کوری چشم این شایعه پردازان، هماهنگ عمل می‌کنند، خوب هم عمل می‌کنند. چه آنها بخوبی می‌دادند هر که نان از عمل خویش خورد.

دلایل گرانی نان: از آنجا که برای به دست آوردن نان، عوامل بسیاری همچون ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند؛ فلذا پرداخت حقوق به همه این عوامل دست‌اندرکار تولید نان، مسوولان امر را بر آن داشته تا به موازات دیگر اجناس، یک تکانی هم به قیمت نان بدهند.

بسته پیشنهادی: بحمدالله با درک و درایت درست مسوولان دولتی ما و قدرت شگرف پیش‌بینی ایشان؛ ما حتی می‌توانیم برخی گرانی‌ها از جمله گران شدن نان عزیز را جلو جلو پیش‌بینی کنیم و این کم چیزی نیست البته. فلذا حالا نوبت ماست؛ یعنی نوبت مردم است که به فکر خنثی کردن فشارهای ناشی از این افزایش قیمت محتمل باشند. مسوولان کار خودشان را کرده‌اند. از این‌رو حقیر پیشنهادهای بسته‌بندی شده‌ای در این راستا دارد:

1ـ پیش‌فروش نان: برای تعدیل بازار نان، مقداری نان از طریق شعب نانوایی کشور که می‌توانند برای عملکرد بهتر زیر نظر بانک مرکزی عمل کنند، با قیمت دولتی پیش فروش شود. الان نان داخل این جور کارهاست. خوش به حال شاطرها!

2ـ تقطیع نان: این چه عادتی است که حتما باید مثل قدیم همچنان نان را به صورت کامل خرید؟ یک خرده پیشرفت هم خوب چیزی است. الان دوران هدفمندشدن است. باید همان مقدار نان مورد نیاز را هدف قرار داد که می‌توانیم بخوریم. دیگه دوران «نان خشکی» گذشت و به تاریخ پیوست. به قول یکی از دوستان طنزپرداز ما: نون خشکی گفتنت کشته منو!.... پیشنهاد می‌کنم که نان هم حداقل در سه اندازه ربع و نیم و کامل عرضه شود. کمتر هم شد، شد.

3ـ عدم تلیت نان: گذشتگان ما گاهی با بی خیالی، مقدار زیادی نان داخل مثلا آبگوشت تلیت می‌کردند؛ اما در زمان ما به جای تلیت باید دیلیت کنند. چطور شد آب و گوشت آبگوشت گران شد چیزی نگفتیم و خودمان و معده‌مان را با آن وفق دادیم؛ حالا سر نانش حساسیت به خرج دهیم و ان قلت داشته باشیم. همه چیز آبگوشت باید به همه چیزش بیاید. به... عجب آبگوشتی بشود!

رضا رفیع