حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
این موجودات که 10 برابر گونههای تکامل یافته امروزی خود بودهاند، بسیار آرام و مخفیانه نیش دردناک خود را مانند سوزن آمپول بر بدن دایناسورها وارد میکردند.
تحقیقات دانشمندان دانشگاه ایالتی اورگان آمریکا روی فسیلهای یافت شده از این جانداران خونآشام نشان میدهد که آنها در مقایسه با نمونههای تکامل یافته امروزی توانایی زیادی برای پرش نداشته و در واقع طی دوران تکامل خود از حالت خزنده به جهنده تغییر شکل دادهاند.
این حشرات دارای اندامی مناسب برای قرار گرفتن برپوست ضخیم دایناسورها بودند و با پنهان شدن بر بدن میزبان و مخفی شدن روی برخی دایناسورهای پرنده یا پستانداران متوسط زندگی میکردند و خون آنها را میمکیدند.
این در حالی است که در گونههای تکاملیافته پاها شکل دیگری پیدا کرده و به دلیل داشتن جثه کوچکتر و شاخکهای کوتاهتر توانایی بیشتری برای پرش و دور شدن از پر و یا پوست میزبان دارند.
در گونههای جدید پاها دارای خاصیت فنری هستند و میتوانند 50 تا 100 برابر طول بدن خود را بپرند. به این ترتیب مطالعات از نحوه زندگی آنها نیز نشان میدهد که از میان 2300 گونه شناخته شده، 94 درصد این موجودات از پستانداران و پرندگان تغذیه میکنند.
دانشمندان با بررسی دو فسیل کشف شده از این حشرات انگلی اندازه یکی از آنها را حدود 17 میلیمتر تخمین زدهاند که با نام علمی jurassicus. P شناخته شده و متعلق به 165 میلیون سال پیش است و گونه دیگر به نام magnus. P متعلق به حدود 125 میلیون سال پیش بوده و اندازهای حدود 30 میلی متر داشته است.
این فسیلها که در شمال چین کشف شدهاند، به شکل بینظیری جزییات بدن و ساختار این حشرات انگلی را حفظ کردهاند، به این ترتیب گویا طبیعت عکسی بسیار باکیفیت از این خونآشامان چندمیلیونها ساله برای دانشمندان برجای گذاشته است.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....