حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
دو تخم پیدا شده که زیر فسیل استخوانهای پشت و کمر این دایناسور قرار داشتند مربوط به دایناسور پرندهای متعلق به حدود 7 میلیون سال پیش بوده که در آمریکای جنوبی میزیسته است. این پرنده غولپیکر آخرین بازمانده نسل دایناسورهای الوارزسورید (alvarezsaurid) است که با جمجمه پرندهای شکل، دندانهای ریز، پاهای بلند و نازک شناخته میشوند. این دایناسور با قدی حدودی 6/2 متر یکی از بزرگترین دایناسورهای پرنده در نوع خود به شمار میرود.
این گونه خاص هماکنون به دلیل افتخار کشف آن توسط دانشمندی به نام خوزه بناپارت، که اولین الوارزسورید را در پاتاگونیا سال 1991 کشف کرد، به نام اولتیموس بناپارتیکوس (Bonapartenykus ultimus) نامگذاری شد.
این فسیل که در خلال حفاری دانشمندان دانشگاه اوپسالای سوئد در آمریکای جنوبی یافت شد، یکی از بزرگترین اعضای خانواده دینو است، این گونه نشاندهنده آخرین بازماندگان از نوع خود در دوران مزوزوئیک است.
کشف این گونه دایناسور نشان میدهد که گونه الوارزسورید در آمریکای جنوبی همچنان تا پایان کرتاسه وجود داشته است، قطعات باقیمانده از تخم این دایناسور با پوستههای متعدد در نزدیکی مادر نشان میدهد که تخمها در مرحله پیشرفته و جنینی رشد خود بودهاند. بررسیها نشان داد، هنگامی که دایناسور مادر جان سپرده است، آنها در مجاری عبور تخم دایناسور مادر بودهاند.
اما این که این دایناسور چطور جان سپرده است هنوز برای دانشمندان یک معماست.
در این نمونه از بقایای فسیل تخم و استخوانهای دایناسور، برای نخستین بار امکان مشاهده آلودگی قارچی تخمهای دایناسور برای دانشمندان محقق شد. دانشمندان این نمونه را با استفاده از میکروسکوپ الکترونی اسکن کردهاند. این کشف توانست پنجره تازهای را برای شناخت بهتر این دایناسور پرنده برای دانشمندان بگشاید.
منبع: Discovery News
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....