ایران ‌را‌ جور‌ دیگر ‌باید ‌دید

ایران را چقدر می‌شناسیم؟ تا به حال به این مساله فکر کرده‌اید در کشوری که زندگی می‌کنید چه مراکز تفریحی و دیدنی دارد؟ آیا روستاهای زیبا و غارها و آبشارهای بی‌نظیرش را دیده‌اید؟ ایرانی که عروس زاگرس را دارد و تمدنی در پارسه و تخت جمشیدش نهفته است را دوباره باید دید. بیستون و خلخال، طارمی که به هند ایران معروف است را جور دیگر باید شناخت. بد نیست بدانید که صنعت گردشگری در جهان از نظر درآمد برای مردمان آن دیار و اصلا برای آن کشور چه سودی را همراه دارد با پیشرفت صنعت گردشگری، گردش سرمایه‌ها، صنایع دستی و کالای فرهنگی‌مان رونق پیدا می‌کند. فرهنگ عمومی‌مان بالا می‌رود و بیکاری کاهش می‌یابد. اینها مزایای اندکی از سود به دست آمده از گسترش گردشگری در کشور است.

تا به حال با خودتان فکر کرده‌اید در جذب گردشگر در دنیا چه رتبه‌ای داریم؟ رتبه آخر جذب گردشگر در دنیا متعلق به ماست. در حالی که ایران براساس آمارهای یونیسف هفتمین کشور پرجاذبه جهان است. ایرانی با مردمان مهمان‌نواز و خونگرم، ایرانی با جاذبه‌های فرهنگی، باستانی، تفریحی، طبیعی، مذهبی و حتی جاذبه‌های علمی و اقتصادی چرا باید آخرین پله جذب گردشگر را به خود اختصاص دهد در حالی که بسیاری از کشورها با ساخت‌های مصنوعی به دست بشر جاذبه‌هایی ایجاد کرده‌اند و حتی کشورهایی که شاید چیزی بیشتر از دیدنی‌های خودمان نداشته باشند در صدر جدول جذب گردشگر ایستاده‌اند!

متاسفانه صنعت گردشگری در ایران نه‌تنها از طرف مسوولان حتی از طرف خود مردم نیز جدی گرفته نشده‌ و این به‌دلیل عدم‌شناخت ما از کشورمان است.

به گفته برخی مسوولان هر ساله 7 درصد جمعیت کشورمان به خارج از ایران سفر می‌کنند. این در حالی است که ترکیه توانسته در کمتر از 10 سال تعداد ورود گردشگر به کشورش را تا 2 برابر افزایش دهد. به نظرتان ایران چیزی از کشورهایی چون ترکیه و امارات کم دارد یا شاید هم بیشتر از این کشورها دارای جاذبه‌های گردشگری است که نه‌تنها از آنها استفاده نمی‌کنیم، بلکه آنها را نمی‌شناسیم؟ پس بهتر است ایران را دوباره ببینیم و آن را به جهانیان بشناسانیم تا بتوانیم خروج گردشگر از کشور را کمتر کرده و صنعت گردشگری در کشور را رونق بیشتری دهیم.

فرگل غفاری