عبور از ارزش‌های جمهوریت فرانسه

به کارگیری ابتکارهای جدید در ارائه شعارهای انتخاباتی از جمله مسائلی است که به نوعی همه چیز را در مسیر افراط گرایی قرار می‌دهد و از خطوط قرمز جمهوریت فرانسه یکی یکی عبور می‌کند.

می‌خواهم بگویم امروز همه چیز با افراط و تندی پیش می‌رود و این مسیر بدون بازگشت خواهد بود. این روند غیرقابل کنترل بدون پایان ادامه می‌یابد. مساله‌ای که این روزها همه چیز را در فرانسه هدایت می‌کند افراط‌گرایی است؛ روشی که بر همه چیز تقدم پیدا کرده و همه مقابل این تفکر تسلیم می‌شوند!

البته مبارزه با چنین تفکر و نظری ساده است، یا باید بترسی یا با قدرت برخورد کنی. باید بگویم افراط‌گرایی حاکم بر فرانسه همان جریان مارپیچی است که جنگ عراق را هدایت کرد.

این همان مارپیچی است که خاورمیانه را به سوی ناامیدی عمیقی پیش می‌برد و در این باره تفاوتی در پایان راه وجود ندارد؛ هرگز نمی‌توان با نفرت کارها را مدیریت کرد.

در زمان ژاک شیراک آن چیزی که وی را در مدیریت کشور موفق ساخت، رویکرد مردم بین جناح راست، جمهوریخواهان و راست‌های افراطی بود که در نهایت توانستند روند معتدلی را انتخاب کنند. من از آن تصمیم به نام یک تقدیر یاد می‌کنم و این روزها مرا همان تفکر هدایت می‌کند. پنج سال طولانی در راه خواهد بود که جدای از خطرات موجود، یک بدنامی برای آینده فرانسه خواهد داشت.

من تحت هیچ شرایطی از فرضیه‌های موجود و کلی که بر انتخابات ریاست جمهوری فرانسه حاکم شده است، حمایت نمی‌کنم. در این شرایط مردم فرانسه باید به یکی از جریان‌ها رای بدهند. امروز همه چیز در فرانسه ممکن است اتفاق افتد که رای‌دهندگان به پای صندوق رای بروند اما دیگر هیچ صحبتی از مسائل اجتماعی و مذهبی، مهاجرت پایاپای، توسعه برنامه‌های شهری، آموزش، نوآوری در مباحث مختلف و تقویت کشاورزی دیده نمی‌شود.

باید گفت همه چیز ناپدید شده است. پس جایگاهمان در اروپا، معضل بیکاری و مشکلات اجتماعی چه می‌شود؟ مسوولان سیاسی کشور همه چیز را رها کرده‌اند و دیگر بین حرف‌ها و عمل‌ها سنخیتی وجود ندارد؛ افراط‌گرایی آنچنان همه چیز را تحت تاثیر خود قرار داده که دروغ و دروغگویی بین همه نهادینه شده است.

این وظیفه من سیاستمدار است که امروز به میراث بر‌جای‌مانده از ژنرال دوگل پایبند باشم. امروز سخنان راستگرایان فرانسه دیدگاه‌های او را تهدید می‌کند، زیرا ارزش‌ها در فرانسه افول کرده و قربانی منافع شده است.

وظیفه من در قبال تک تک اکثریت رای‌دهندگان فرانسوی همچون خودم این است که نسبت به برخی استدلال‌های سیاسی کنونی تردید داشته باشیم.

اما اگر بین اکثریت رای‌دهندگان چه مرد، چه زن نکته مشترکی به وجود آید که آنها با آگاهی برای حفظ منافع کلی کشور و نیز شأن و منزلت فرانسه در انتخابات حضور یابند، در این صورت ما ضرر نمی‌کنیم.

البته هر یک از مردم فرانسه باید مسوولیتی را در قبال دنیای سیاست امروز کشور برعهده گیرد تا راهی برای تنفس، آشتی ملی و نوسازی پایه‌های این کشور ایجاد شود، خواه این حرکت با ترس یا قدرت همراه باشد.

امروز طبق واقعیت‌های موجود جریان راست مرا می‌ترساند، اما جریان چپ نیز به همان اندازه مرا نگران می‌کند؛ امروز ششم می (روز رای‌گیری دور دوم انتخابات ریاست جمهوری) یک نفر پیروز خواهد شد اما این پیروزی متعلق به مردم فرانسه نیست، زیرا همه مسائل دوباره از سر گرفته خواهد شد و وعده‌ها به ورطه فراموشی سپرده می‌شوند؛ ما باید با تلاش طاقت‌فرسا به دنبال آشتی فرانسه باشیم.

باید بگویم جریان راست و چپ هیچ کدام پاسخ قاطع و روشنی در برابر تشدید بحران‌ها نداده‌اند که چگونه با آن برخورد می‌کنند.

در این میان دو شیوه وجود دارد، شیوه اول زندگی در شرایط کنونی با نگاهی به دوردست‌هاست و این انتخابات به‌منزله دفاع در مقابل آینده خواهد بود؛ اما پاسخ ما به بیکاری، نارسایی در صنعت، معضلات انرژی در کشور، مشکلات ناشی از تفکر غرب‌گرایی در اقتصادمان، جایگاه ما در قاره اروپا و.... چه می‌شود؟ باید گفت هیچ راه‌حلی برای این مسائل نداریم.

در عین حال باید اعتراف کرد که کلید این مشکلات باهم بودن است. با کار، تلاش و احساس وظیفه می‌توانیم معضلات را حل کنیم.

اما شیوه دوم این است که ما بولتنی از آرای ریخته شده در صندوق را تهیه کنیم و تنها یک انتخاب داشته باشیم و آن این که هر روز به شهروندان خود تضمینی برای عملی شدن حرف‌ها داده شود.

به هر حال، نقش و وظیفه من به عنوان یک سیاستمدار این نیست که تنها رای بدهم؛ زیرا هر کسی باید مسوولیتی را در قبال کشورش برعهده بگیرد.

شهروندان فرانسوی نه گوسفند هستند نه بچه سرکش!! در انتخابات هر کسی که رای می‌دهد باید به فرانسه فکر کند و به این موضوع که شرایط به بهترین وجه تغییر یابد: با احترام به ارزش‌ها، حفظ جایگاه انسان و با آگاهی. این باید انتخاب مردم فرانسه باشد.

پس از انتخابات همه چیز به روال خود بازمی‌گردد، اما باید با همکاری و همگرایی کارها را پیش برد. این خطی است که من به آن متعهد هستم و مردم کشورم را به این مسیر هدایت می‌کنم.

لوموند - مترجم: محمدرضا موحدی