انتخاب‌های توصیه‌ای در ورزش

این رویه نیز سابقه‌ای دیرینه دارد و به‌طور طبیعی مسوول ارشد ورزش ترجیح می‌دهد کسانی را در راس فدراسیون‌ها قرار دهد که از هر نظر مورد تایید و وثوق وی باشند.

شاید اگر مبنای انتخاب بر شایستگی و توان تخصصی افراد باشد، نتوان ایرادی به این رویه گرفت، اما ایراد اصلی اینجاست که همه چیز به اینجا ختم نمی‌شود و وزارت ورزش از تمام ابزارها و امکانات خویش در جهت انتخاب فرد مورد نظر بهره می‌گیرد تا در چنین شرایطی، دیگر نامزدها در شرایطی نابرابر فقط نظاره‌گر سناریویی از پیش نوشته شده باشند.

نمونه تازه چنین انتخاباتی، فدراسیون دوومیدانی است که طی آن علیرضا دهقان رییس کمیته تربیت بدنی مجلس شورای اسلامی درباره آن می گوید: وزارت ورزش در روند انتخابات دخالت کرده تا با توصیه از بالا، گزینه مورد نظرشان، رییس فدراسیون دوومیدانی شود. هر چند فقط دهقان تاکید دارد وزارت ورزش برای فدراسیون فوتبال نیز برنامه دارد تا گزینه مورد نظر را در راس فوتبال قرار دهند، اما در اینجا نکاتی چند مطرح است که بد نیست مسوولان به آن توجه ویژه‌ای داشته باشند.

1ـ در شرایطی که ساختار ورزش ایران دولتی است، چه لزومی دارد برای برپایی مجامع فدراسیون کلی هزینه شود؟ بی‌شک برای سفر روسای هیات‌های استانی به تهران کلی هزینه بلیت هواپیما شده و برای اقامت دو روزه‌شان در هتل نیز ‌کلی هزینه ردیف می‌شود که با نگاهی واقع‌بینانه، ضرورتی به آنها نیست.

2ـ اغلب سرپرستان فدراسیون‌ها طی این سال‌ها با استفاده از تمام منابع و فرصت‌هایی که برایشان وجود داشته و همین‌طور توصیه اکید مقام‌های بالادستی ورزش، ‌حکم ریاست گرفته‌اند و جای سوال است که چرا از همان ابتدا حکم ریاستشان صادر نمی‌شود؟

3ـ فلسفه برگزاری مجامع فدراسیون‌ها این است که اعضا ضمن نظارت بر عملکرد فدراسیون، در هنگامه برگزاری مجامع انتخاباتی نیز به دقت صلاحیت و برنامه‌های نامزدهای ریاست فدراسیون را بررسی کرده و به شایسته‌‌ترین فرد رای دهند. جای تاسف است که طی این سال‌ها به تنها چیزی که توجه نشده، برنامه نامزدها بوده است تا سرپرست سفارش شده راحت و بی‌دغدغه، بدون رنج‌ رئیس شود.

4ـ اگر مبنای انتخاب‌ها تخصص و شایستگی باشد، از هزینه‌های ورزش تا حدود زیادی کاسته می‌شود و کلیت این مساله به نفع ورزش ایران خواهد بود. تجربه فدراسیون فوتبال علی کفاشیان و نارضایتی رئیس‌جمهور و دیگر مسوولان کشور از وضع این رشته تاثیرگذار، گویای این نکته است که باید اجازه داد جامعه ورزش بهترین و شایسته‌ترین افراد را در راس فدراسیون‌ها قرار دهد. بدیهی است اگر روسای فدراسیون‌ها قوی عمل کنند، تمام هزینه‌ها متوجه وزارت ورزش نمی‌شود.

5ـ رمز موفقیت در ورزش و اصولا در هر کاری، برهمدلی و ثبات مدیریتی است. اگر این همدلی و ثبات نباشد، ولو آن‌که کلی پول نیز به یک رشته تزریق شود، موفقیت به‌دست نخواهد آمد. امروز اگر جامعه فوتبال به وحدت نظر برسد، بهتر می‌تواند تغییر و تحولات پیش‌رو را هضم کرده و همسو با سیاست‌های کلان ورزش، با برنامه‌های تحول‌آفرین فوتبال همراه شود.

6ـ موفقیت‌های به‌دست آمده از سوی فدراسیون‌هایی که مدیریت تخصصی به خود دیده‌اند، گویای این حقیقت است که دوره انتخاب‌های توصیه‌ای در ورزش ایران سر آمده است.

حجت‌الله اکبرآبادی - دبیر گروه ورزش