وقتی فرم از محتوا مهم‌تر می‌شود

حقیقتش خودم هم نمی‌دانم. در زندگی واقعی شخصیت‌های زیادی وجود دارد. بعضی وقت‌ها شما نمی‌توانید این آدم‌ها را در موقعیت‌های خاصی بشناسید. مثلا تصور کنید نامزد دارید و یک روز با او به سفر می‌روید. در این سفر شما نسبت به تمام مدتی که قبلا با او بوده‌اید، به شناخت بیشتری از او می‌رسید. در جدیدترین فیلمم و همین‌طور فیلم‌های قبلی‌ام، موقعیت‌هایی وجود دارد که شما با دیدن آن موقعیت‌ها شخصیت‌ها را بیشتر می‌شناسید. به نظرم در این فیلم هم چنین اتفاقی دارد رخ می‌دهد. من این جور موقعیت‌ها را خیلی دوست دارم. در آناتولیا، خیلی علاقه‌مند بودم جنبه‌های متفاوت روح انسان را از طریق مرگ و زندگی نشان بدهم. شما در سراسر داستان واکنش شخصیت‌ها را در مورد خیلی چیز‌ها می‌بینید، بنابراین چنین موضعی برای من بیشتر از صرف عنصر زندگی روستایی جالب بود.

من از زندگی شهری خیلی چیز‌ها در ذهنم مانده. مثلا 5 سال به طور مداوم هر روز با یک دوست به یک کافه می‌روید و با هم غذا می‌خورید و گپ می‌زنید. هیچ مشکلی هم در کار نیست تا این که یک روز با هم کاری راه می‌اندازید، مثلا یک کار تجاری کوچک. اینجاست که ناگهان دوستی شما به پایان می‌رسد! آدم‌ها واقعا به یک کاتالیزور نیاز دارند تا این رابطه را محک بزنند.

نمی‌دانم. یعنی مطمئن نیستم. گذشته از عکاسی، من به نقاشی هم علاقه‌مند بودم. بیشتر هم به نقاشی علاقه داشتم تا عکاسی. برای من فضا و جو کلی صحنه‌ها خیلی اهمیت دارد. وقتی دارم رمان می‌خوانم اگر صحنه‌ای باشد که فضا و جو خاصی داشته باشد تحت تأثیر آن قرار می‌گیرم. فرم از محتوا جدا نیست.

البته که مرتبط هستند، ولی بیشتر از محتوا، فضای صحنه برایم مهم است. فرم خودش یک جور محتوا به وجود می‌آورد. محتوا بدون فرم، محتوا نیست.

این البته یک داستان واقعی است. دوست من در این فیلم در نقش شهردار آن دهکده بازی هم کرده است. یک بار با هم داشتیم شام می‌خوردیم که این داستان را برایم تعریف کرد. ما این داستان را اساس کارمان قرار دادیم. در حین نوشتن فیلمنامه نیز با هم مشورت می‌کردیم. به هر حال برای شروع کار باید دلیل و انگیزه‌ای وجود داشته باشد. آن قسمت که تا صبح دنبال جسد می‌گردند، واقعی است. حین فیلمبرداری همه چیز را با او چک می‌کردم و می‌پرسیدم در واقعیت چه اتفاقاتی افتاده بوده. اگر داستان این فیلم واقعی نبود، ساخت آن هم دشوار می‌شد. چنین داستانی سخت است که کاملا از تخیل آدم به وجود بیاید. فکر نمی‌کنم اگر چنین اتفاقی واقعا رخ نمی‌داد، من می‌توانستم چنین پروژه‌ای را عملی کنم.