نقد کوتاه
این روزها که از بازیهای مطرح خبری نیست، نینتندو با کنسول دستی جدید و شخصیت معروفش (ماریو) حسابی بازار را در دست گرفته است. این هفته هم سعی داریم خیلی مختصر به بررسی و نقد دو تا از بازیهایی که ماریو در متن آن قرار دارد، بپردازیم.
اولین بازی، ماریو کارت ۷ است. امکان ندارد کنسول جدیدی از نینتندو بیاید و ما شاهد عرضه یک شماره جدید از ماریو کارت نباشیم. ماریو کارت یک بازی در سبک مسابقهای است که در آن ماریو همراه بقیه شخصیتهای دوست داشتنی نینتندو با هم به رقابت میپردازند. این بازی که برای 3DS منتشر شده است با اضافه کردن المانهای جدید مثل زمینهای جدید برای مسابقه بخصوص در بخش آنلاین براحتی توانسته پیشرفت خود را نسبت به شماره گذشته به رخ بکشد. شما رقابتها را با ۸ شخصیت شروع میکنید و با گذراندن مراحل مختلف میتوانید به ۸ شخصیت دیگر هم دسترسی پیدا کنید. کنترل ماشینها با پیشرفت چشمگیری مواجه شده است و برای افراد تازهکار هیچ مشکلی ایجاد نمیکند. انیمیشن شخصیتها بسیار نرم و خوب طراحی شده است و در کل با گرافیک خوبی روبهرو خواهید شد. از نظر صدا و موسیقی، این عنوان کم و کسری ندارد و با اضافه شدن قطعات جدید طرفداران را راضی نگاه خواهد داشت. اگر 3DS دارید از این عنوان سرگرمکننده چشمپوشی نکنید.
بازی بعدی با نام خیابان خوشبختی، یکی از معدود عناوینی است که استودیویی غیر از خود نینتندو یعنی استودیو اسکویر انیکس آن را ساخته است. دلیل این کار را میتوان وجود شخصیتهای بازی ماموریت اژدها در این بازی دانست. تصور رویارویی ماریو با پلاتیپانک بسیار جذاب به نظر میرسد. طراحی شخصیتها در این بازی هم خیلی خوب است، ولی دیگر جلوههای بصری چندان جالب نیست. موسیقی نیز تلفیقی از موسیقی بازیهای ماریو و ماموریت اژدهاست که جالب از آب در آمده است. این بازی برای Wii منتشر شده و شما در آن میتوانید انواع و اقسام بازیهای صفحهای را با هوش مصنوعی یا دوستانتان انجام دهید.
گفت و گو
