حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
حاصل بررسی مسائل و مشکلات دستیابی به امکانات سفر و راههای حل این مشکلات برای افراد ناتوان و معلولان بدنی حاکی از این است که توریسم برای معلولان بدنی اکنون یکی از فرصتهای تجاری در حال رشد در صنعت گردشگری است.
این مساله در بیشتر مقاصد گردشگری شاخص جهان جایگاه خاص و مهمی را به دست آورده است به نحوی که اکنون بازار گردشگری معلولان در بیشتر کلانشهرها مطرح شده و افرادی با ناتوانیهای مختلف بدنی همچون افراد عادی انگیزههای جدی برای سفر پیدا کردهاند. اینک مراکز مسوول مانند شهرداریها در تلاشند تا موانع و مشکلات موجود بر سر راه گردشگران معلول در شهرها را برطرف کنند تا این گروه مجبور نشوند از سفر صرف نظر کنند.
گذشته از جنبههای مالی و منافع تجاری در توریسم معلولان، جنبههای دیگر این مساله نیز مورد توجه جهانی قرار دارد. به طور کلی با توجه به رشد فزاینده فرصتهای برابر شغلی و تحصیلی و تفریحی برای معلولان، موضوع گردشگری ویژه معلولان نیز به عنوان بخشی از این امکانات مورد توجه قرارگرفته است. علاوه بر این توریسم آسان برای معلولان عمدتا با انگیزههای مالی و اکثرا در کشورهایی نظیر آمریکا، بریتانیا، ژاپن، هنگکنگ، سنگاپور، استرالیا، چین و نیوزیلند رشد و توسعه یافته و متاسفانه در بسیاری از کشورها همچنان مورد غفلت است.
در نتیجه بهرغم تلاشهای زیاد در سطح جهانی هنوز 650 میلیون انسان معلول با محدودیتهای گوناگون مسافرتی نظیر مشکلات حمل و نقل، خدمات راهنمایی، مقاصد دشوار و دسترسناپذیر، مشکلات پیداکردن تاکسی و اتوبوس و خدمات هواپیمایی و همچنین موانع موجود در استفاده از اتاق هتلها و رستوران ها و نیز با کمبود افراد علاقهمند و داوطلب به همکاری و یاری مواجه هستند.
علاوه بر اینها مساله هزینه های اضافی نیز نکته مهمی است؛ یک گردشگر معلول نیازمند استفاده از ابزارهایی چون ویلچر، عصاهای مخصوص یا کفشهای ویژه و مانند آن است که هزینه سفر را از سطح عادی بالاتر میبرد.
طبق برآوردهای انجام شده، گردشگری و سفر برای یک فرد معلول حدود 30 تا200 درصد هزینه بیشتر نسبت به افراد عادی دارد.
باتوجه به موارد فوق، نهادهای ذیربط و مسوولان مرتبط با این موضوع باید بیشازپیش به فکر طراحی برنامههای کوتاه و بلندمدت اجرایی برای سفرهای معلولان باشند، سفرهایی که باید جزءلاینفک زندگی آنها شود.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....