از قضا یارانه از کارش زدود؟!

خبر دوم: «نادر قاضی‌پور، نایب‌رئیس فراکسیون کارگری، در تذکری با اشاره به حضور کارگران در گرداگرد مجلس و زیر باران، از کم‌توجهی دولت به حقوق کارگران انتقاد کرد.»ـ همان جراید

بسته پیشنهادی: بی‌هیچ مقدمه‌چینی (استثنائا این مقدمه از چین وارد نمی‌شود!)، از کنار هم قرار دادن 2 خبر فوق‌الذکر، کمال استفاده از این حسن همجواری را نموده و عرایضی را در قالب همیشگی بسته پیشنهادی، تقدیم دولت و ملت و مجلس می‌نماییم. باشد که مقبول طبع مردم صاحبنظر شود(حتی شما!):

1ـ قطع یارانه افراد: افراد فاقد انگیزه کار شناسایی شوند و به‌شدت با آنها برخورد مالی به عمل آید. به این ترتیب که بگیرند یارانه‌شان را قطع کنند. برای شناسایی این گونه اشخاص از آنها بخواهید تا مثلا فلان قندان یا نمکدان روی بهمان میز را به شما بدهند. اگر گفتند حالش نیست یا قندان و نمکدان نیست؛ فی‌المجلس اسمشان را در لیست یارانه‌نگیران ثبت و ضبط نمایید. سر چشمه شاید گرفتن به بیل!

2ـ تبدیل یارانه به حقوق: یارانه افرادی که دچار کمبود ناخواسته یا خودخواسته در زمینه کار کردن شده‌اند، از آنها گرفته شود و به صورت حقوق ماهانه به کارگرانی داده شود که مورد کم‌توجهی قرار گرفته‌اند و چند ماه است که حقوقشان کف دستشان گذاشته نشده است. حقوق کلا چیز خوبی است. فقط کارفرماها از آن خوششان نمی‌آید. کارگران زحمتکش هم دوست دارند. فقط که حقوق بشر خوب نیست.

3ـ دادن کارانه: در راستای سیاست‌های تشویقی دولت، افرادی که با وجود گرفتن یارانه، ذره‌ای از زیر کار کردن شانه خالی نکرده‌اند و مثل ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند تا زن و بچه‌شان نانی به کف آرند و به غفلت نخورند؛ شدیدا مورد تشویق و عنایت دولت قرار گیرند. فی‌المثل علاوه بر یارانه نقدی، یک چیزی هم به عنوان «کارانه» به آنها داده شود. جای دوری نمی‌رود. صحبت از این جیب به آن جیب است. از جیب دولت به جیب ملت.

4ـ تجویز قرص کارکن: انگیزه دولت در قضیه دادن یارانه به ملت، بالا بردن انگیزه هریک از آحاد برای کار و زندگی بهتر و مرفه‌تر بوده است. «چی فکر می‌کردیم، چی شد» که نشد حرف. به نظر صائب ما، هر یک از 75 میلیون نفوس تازه شمارش شده، اگر چیزی از کار خودش زد، یقین بدانید که یحتمل اشکال از خودش است، نه تشکیلات دولت.

پس بد نیست سری به دکتر بزند

از قضا یارانه از کارش زدود

دکترش یک قرص خرج او نمود!