حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
پیشنهاد این هفته، آنقدر خوب است که مطمئنم وقتی بخواهید از بازدیدش برگردید دلتان پر از غصه میشود و کسی از درون به شما نهیب میزند که «نمیشود یک کمی بیشتر بمانی؟ نمیشود به این زودی نروی؟» اما دست آخر به خودم گفتم دلتنگی برای یک مقصد سفر، قشنگ است و اصلا بعضی از دلتنگیها، ارزش دارند و باعث میشوند آدمها امیدی برای بازگشت به آنجا که دلتنگش شدهاند، پیدا کنند. این شد که تصمیم گرفتم بالاخره از خانه لاریها یعنی آن خانه قاجاری در قلب بافت تاریخی فهادان یزد برایتان تعریف کنم.
نمیدانم شما هم معماری خانههای اشرافی قرن سیزدهم را دوست دارید یا نه، اما حتی اگر چندان شیفته این نوع معماری هم نباشید بالاخره در خانه لاریها ، مجذوب ارسیها، پنجرههای رنگی، سهدریها، پنجدریها، بادگیر، اتاقهای آینهکاری و سقف و دیوارهای پر از گچبری و نقاشی میشوید و حتی شاید آنقدر به نقاشیهای ظریف و زیبای روی سقفها نگاه کنید که در برگشت گردن درد بگیرید!
بر اساس اسناد مکتوب درباره جاذبههای گردشگری یزد، خانه لاریها متعلق به حاج محمد ابراهیم لاری بوده و مساحتش حدود 1700 متر است و مثل بیشتر خانههای قاجاری از 2 بخش اندرونی و بیرونی تشکیل شده که بخش اندرونی مربوط به محارم خانواده و بیرونی مربوط به غریبهها و مهمانان بوده است، اما حالا درهای هر دو بخش رو به شما باز هستند.
معماری خانه لاریها از نوع خانههای کویری است و این نوع معماری بر اندازه پنجرهها اثر گذاشته و باعث شدهخانه، صاحب بادگیری بلند و باشکوه شود. خانه لاریها در نزدیکی بناهای تاریخی دیگری همچون زندان اسکندر، مدرسه ضیاییه، بقعه سید گلسرخ و برج و باروی یزد قرار دارد و در فهرست آثار ملی کشورمان به ثبت رسیده است.
علی یوشیزاده
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....