رمالی برای افراد تحصیلکرده!

نمونه این مساله آماری است که چندی پیش از سوی کارشناس سلامت روان وزارت بهداشت اعلام شد، آماری که می‌گوید 75 درصد مراجعان به رمال‌ها و فالگیرها افراد تحصیلکرده هستند.

مسلما هر کسی مسوول زندگی خودش است، مسلما نمی‌توان از همه افراد تحصیلکرده انتظار داشت همه عملکردشان هوشمندانه و بر اساس منطق باشد، مسلما خرافات در زندگی همه مردم دنیا تاثیراتی دارد، اما با همه این دلایل نمی‌توان انتظار داشت که تنها 25 درصد از کسانی که به رمال و دعانویس مراجعه می‌کنند، بی‌سواد و بدون مدرک تحصیلی هستند.

دست‌کم این‌طور به نظر می‌رسد که افراد تحصیلکرده نسبت به این موضوع که رمال و دعانویس راهگشای مشکلاتشان نیستند یا این‌که نمی‌توانند از آینده خبری داشته باشند، باید آگاه‌تر باشند، اما به گفته این کارشناس وزارت بهداشت 75 درصد مراجعان به دعانویس‌ها، افراد تحصیلکرده هستند و این مساله نمایانگر کم‌کاری فرهنگی در این زمینه است.

ماجرا به همین جا هم ختم نمی‌شود چرا که ماه گذشته نیز در نشست خبری هفته سلامت در وزارت بهداشت اعلام شد 10 درصد جمعیت کشور در طول یکسال گذشته برای اختلالات روان خود به افراد غیرمتخصص و بی‌صلاحیت مانند دعانویس، رمال و عطار مراجعه کرده‌اند.

کنار هم گذاشتن این آمارها نشان می‌دهد مراجعه به دعانویس و رمال در کشور ما هر چند به نظر می‌رسد در حاشیه مسائل و مشکلات قرار دارد، اما به شکل خطرناکی وارد متن زندگی افراد شده است.

این در حالی است که عوارض سوء چنین مراجعاتی می‌تواند زندگی اجتماعی و خانوادگی افراد را تحت تاثیر قرار دهد. بر این اساس لازم است مسوولان مربوط با در نظر داشتن آموزش‌های لازم از طریق رسانه‌ها، برنامه‌سازی در صدا و سیما یا با راهنمایی و آموزش والدین از طریق مدارس، خانواده‌ها را از سوء تاثیر چنین مراجعاتی آگاه کنند.

مراجعه به فالگیر و رمال برای درمان بیماری‌های روان و حتی مشکلات روزمره صرفا کاری شخصی و در چارچوب اختیارات افراد نیست، چراکه عوارض آن می‌تواند دامنگیر فضای خانواده و جامعه شود.

مستوره برادران‌نصیری/ گروه جامعه