چرا همه از بیمه دندانپزشکی ناراضی هستند؟

اصولا در بیمه درمانی گروه درگیر هستند؛ گروه اول بیمارانی هستند که برای پوشش حمایتی مرتبط با بیمه و برای کسب آرامش ‌ هنگام بروز ناراحتی به بیمه روی می‌آورند، گروه دیگر دندانپزشکان هستند که خدمات درمانی مورد نیاز را برای بیماران بیمه‌ای خود فراهم کرده و سپس حق الزحمه خود را از بیمه دریافت می‌کنند و گروه سوم شرکت‌های بیمه هستند که به عنوان یک فعالیت اقتصادی در پی کسب منافع خود هستند.

وضعیت بیمه‌ای موجود در کشور ما در شرایط فعلی نتوانسته است رضایت هیچ کدام از این گروه‌ها را جلب کند، چرا که اغلب بیماران با پوشش بیمه‌ای قادر به استفاده از خدمات دندانپزشکی مناسب نبوده و هنگام مراجعه برای درمان دندانپزشکی بخش عمده یا کامل هزینه را پرداخت می‌کنند.

از طرفی با توجه به واقعی نبودن تعرفه‌های درمانی شرکت‌های بیمه، دندانپزشکان بخش خصوصی هم توانایی عقد قرارداد با شرکت بیمه را نداشته و به این ترتیب از تعداد بیمارانشان کاسته می‌شود.

اشکال اصلی در بروز این نارضایتی به ساختار بیمه موجود در کشور مربوط می‌شود. در کشورهای دیگر بیماران دارای پوشش کامل بیمه بوده و بدون نیاز به پرداخت فرانشیز، این خدمات را دریافت می‌کنند.

اگر فردی به دنبال کسب حداکثر سلامتی باشد با پیگیری همین اقدامات پایه مرتبط با درمان‌های پیشگیری یا اولیه در تمام دوران زندگی از نعمت دندان‌های سالم برخوردار می‌شود و این مساله باعث می‌شود تا فرد در زمان‌های مقرر مراجعه مناسب به دندانپزشکی داشته باشد.

اگر به هر دلیلی‌ فردی این اقدامات را ‌ طی زمان مشخصی انجام ندهد و به گروه دارای مشکلات خفیف تا متوسط وارد شود، نحوه پوشش بیمه‌ای تغییر می‌کند به نحوی که خدمات بیمه‌ای همچنان ارائه شده، ولی فرانشیز دریافتی از بیمار افزایش پیدا می‌کند و همچنان بیمار هزینه نسبتا کمی می‌پردازد.

اگر این بیمار به دلیل عدم مراجعه به موقع، نیاز به درمان‌های گسترده‌تر داشته باشد باز هم با عقد قراردادهای تکمیلی می‌تواند از این خدمات برخوردار شود.

در این بیمه‌ها برای تشویق دندانپزشکان به انجام درمان‌های پیشگیری هم تعرفه‌های مرتبط با این خدمات افزایش داده می‌شود که نتیجه این سیاستگذاری سوق دادن جامعه به سمت داشتن سلامتی کامل دندان است. امیدواریم که قانونگذاران محترم فکری برای حل ریشه‌ای این موضوع داشته باشند.