اقتصاد دولتی پرسپولیس و استقلال

نگاهی به ترکیب اعضای هیات مدیره جدا از دو پیشکسوت سرخابی (علی پروین و محمد پنجعلی در پرسپولیس و حسین فرزامی و جواد زرینچه در استقلال) بیانگر این نکته است که همچنان این دو باشگاه (حداقل تا زمان واگذاری سهام آنها که البته نزدیک نیز به نظر نمی‌رسد) دست در جیب دولت خواهند داشت و نباید چندان امید داشت که منابع مالی غیردولتی، راهی به حساب‌های مالی این دو باشگاه داشته باشد.

این اتفاق در شرایطی صورت می‌گیرد که معمولا رویکرد به هیات مدیره استقلال و پرسپولیس، ناظر به این بوده که اعضا شامل طیف‌های مختلفی شود.

یعنی اگر قرار بر حضور یک فرد سیاسی در هیات مدیره بوده، در کنار آن نیز مدیری اقتصادی و صنعتی قرار گرفته تا با حضور سلایق مختلف، راجع به موضوعات کلان باشگاه تولید فکر شده و تصمیمات محوری در جهت بهبود وضعیت دو باشگاه که عمدتا ناظر به مسائل اقتصادی است، گرفته شود. در حقیقت اگر تنها قرار بر این باشد که اعضای هیات مدیره در جلسات هفتگی و ماهانه دور هم جمع شده و حضورشان خروجی مثبتی را به همراه نداشته باشد، اصل موضوع زیر سوال خواهد رفت.

به هر حال و در شرایطی که باید به محمد عباسی وزیر ورزش به خاطر انتخاب دو پیشکسوت استقلال و پرسپولیس در ترکیب هیات مدیره دست مریزاد گفت، اما نباید نسبت به این موضوع بی‌تفاوت بود که جای یک مدیر اقتصادی خوش‌فکر در مجموعه مدیریتی دو باشگاه خالی است.

بی‌تردید پرسپولیس و استقلال باید رفته رفته از وابستگی صرف خود به بودجه‌های دولتی کاسته و ایده‌ها و برنامه‌های اقتصادی را در جهت درآمدسازی مورد توجه قرار دهند. بدیهی است اگر این مساله مغفول واقع شود، مدیریت کردن با هزینه دولت کار چندان سختی نخواهد بود، بویژه آن‌که معمولا نیز طی چند سال گذشته، مدیریت‌های غیر تخصصی در راس دو باشگاه آبی و قرمز قرار گرفته‌اند.

نباید نادیده گرفت امروز اشخاص و مدیران زیادی هستند که حاضرند از جیب خود برای پرسپولیس و استقلال هزینه کنند، مشروط به آن‌که شرایط برای حضور و فعالیت‌شان فراهم شود.

حجت‌الله اکبرآبادی
دبیر گروه ورزش