این خانه امن نبوده است

هر از گاهی خبر سرقت یک تابلو نقاشی یا یک شیء قدیمی از موزه‌های دنیا مخابره می‌شود که گاه سارق دستگیر شده و اثر هنری یا تاریخی مسروقه به موزه بازگردانده می‌شود و گاهی هم دیگر هرگز ردی از آن آثار یافت نمی‌شود و رفته‌رفته خبر این سرقت بی‌بازگشت نیز در رسانه‌ها و افکار عمومی کهنه شده و فراموش می‌شود.

موزه رضا عباسی در تهران نیز یکی از موزه‌هایی است که از دستبرد سارقان در امان نمانده ودر سال 1386 سه اثر خوشنویسی این موزه مربوط به دوران صفویه و قاجار از آثار میرزا غلامرضا اصفهانی و احمد نیریزی به سرقت رفت.

دلیل این سرقت همان زمان، محدودیت‌های سیستم امنیتی اعلام شد که البته بعد از این سرقت، اقدامات امنیتی این موزه را 4برابر افزایش دادند تا دیگر شاهد بروز چنین رخدادهای ناخوشایندی نباشیم.

اما با گذشت حدود 4 سال از آن رخداد، از سرنوشت این سه اثر ربوده شده خبری نشده و به‌رغم پیگیری‌های پلیس و دستگیری فردی مظنون به سرقت، هیچ وقت این آثار به موزه بازنگشتند.

اما سوال اینجاست که با وجود آن که موزه‌های ایران گنجینه‌ای از آثار بسیار ارزشمند و ذی‌قیمت است، چه اندازه به سیستم‌های امنیتی مجهز است و چقدر در این زمینه به استانداردهای جهانی نزدیک هستیم؟

آیا همیشه باید پس از وقوع واقعه به فکر چاره‌اندیشی باشیم و همیشه بعد از دست دادن چند اثر و شیء قیمتی از موزه‌ها باید به فکر تجهیز سیستم‌های امنیتی آنها بیفتیم؟

این در حالی است که در کشورهای مختلف جهان، با وجود داشتن سیستم‌های امنیتی و مدرن که کمتر سارقی فکر دستبرد زدن به آن را به مخیله خود راه می‌دهد، باز هم موزه‌ها از این دستبردها در امان نمانده‌ و هر از گاهی اخبار سرقت از موزه‌‌ای در رسانه‌های جهان منتشر می‌شود.

اما موزه‌های غنی ایران، هنوز به این استانداردها حفاظتی و حراستی نزدیک هم نشده‌اند؛ بنابراین فرصت و جسارت بیشتری را برای سارقان فراهم می‌کند تا آثار ارزشمند را بدون دردسر زیاد بربایند.

البته باید گفت برای سارقان ایرانی هیچ تفاوتی نمی‌کند که آثار هنری ارزنده‌ و منحصر به‌فرد را از کجا بربایند، از یک موزه یا از میدان شهر!

هنوز یادمان نرفته است که اواخر سال 88 و اوایل سال 1389 حدود 12 مجسمه بزرگ برنزی از میادین شهر تهران به سرقت رفت و سارقان برای ربودن آنها بدون هیچ‌گونه استرس و نگرانی حتی از جرثقیل هم استفاده کردند!

سارقان این 12 مجسمه برنزی به‌‌رغم همه تلاش پلیس با گذشت بیش از 2 سال هنوز پیدا نشده‌اند و هیچ کس هم مسوولیت این سرقت‌ها را به عهده نگرفت.

باید برای حفاظت از آثار فرهنگی، هنری و تاریخی کشورمان فکری کرد. به یقین با تدابیر لازم می‌توان این ضایعات را به حداقل رساند.