رحمت الهی

مهربان خدای من! در میان اسمای حسنای تو، تو را با نام «رحمن» می‌خوانم و این نام ورد زبان من است. هر بامداد که فرامی‌رسد با این نام تو را می‌خوانم و هر شامگاه با امید به رحمانیت تو سر بر بالین می‌گذارم و چشم به هم می‌دوزم و به امید آغازی دوباره از هر آنچه غیر توست، دل می‌برم.

معبود من! آداب ادب را تو به من آموختی، ادب دعا و مسالت و بندگی. به من آموخته‌ای وقتی دست نیاز به سوی تو می‌گیرم، خواهش و خواسته‌ام را با نیاز دیگران پیوند دهم و هر آنچه طالب آنم، طالبش باشم برای همه! رحمت تو بر بندگان خود، بی‌حد وسیع است؛ هرچند در ماه مهمانی و ضیافت، رحمت تو، بی‌نهایت است و کرانه‌ای ندارد.

خدای من! در این بی‌کرانگی و وسعت رحمت، آرزو و درخواستم به سوی تو برای همه بندگان است، می‌خواهد مسلمان باشد یا مسلمان نباشد، مرد باشد یا زن باشد، کوچک باشد یا بزرگ، سیاه باشد یا سفید، متقی باشد یا گناهکار، وسعت رحمت تو همه را زیر چتر خود جای می‌دهد وقتی زمزمه می‌کنم:‌ «اللهم اغن کل فقیر». خدایا! هر فقیری را غنی فرما. خدایا! هر گرسنه‌ای را سیر کن. خدایا! هر اسیری را آزاد کن... ما همه از فرزندان آدم ابوالبشریم، باید امت واحدی شویم و باید به یک آیین و دین واحد که اسلام ناب محمدی است، روی آوریم.

خدایا! در این روز رحمت، به رحمت بی‌انتهایت دل سپرده‌ام، در این بیست و ششمین فصل مهمانی من که نیست هیچ قدرت و چرخشی جز قدرت و فرمان تو، ای خدای بزرگ‌مرتبه، به من توفیق عنایت فرما، توفیق ترک گناه و نافرمانی را، چرا که هستی‌بخش جهان هستی تویی و جز تو کسی نیست و تو بر همه چیز قادر و توانایی.

محمد خامه‌یار / جام‌جم