ممنوعیت کار کودکان ؛ قانونی که ضمانت اجرایی ندارد

دکتر غلامرضا علیزاده ، جامعه شناس نیز ضمن اعلام این که امکان کنترل کار کودکان در کشور وجود ندارد ، می گوید: دولت نمی تواند بخشها و روستاهایی را که کودکان در کارگاه های خانوادگی مشغول کار هستند ، ساماندهی کند ؛ چرا که وجود کودکان در بخشهای روستایی نقش بسزایی در اقتصاد خانواده ایفائ می کند. در عین حال ، عده ای از کارشناسان بر این اعتقادند که توقف کار عده ای از کودکان باعث رکود اقتصادی برخی از خانواده ها می شود که ممکن است مشکلات زیادی را به همراه داشته باشد. علیزاده با بیان این که ایران نیز جزو اعضای سازمان بین المللی کار (ilo) است ، چنین می گوید: با این که ایران جزو کنوانسیون منع کار کودک است ؛ ولی عملا این قانون در کشور به تحقق نخواهد پیوست و آن هم به دلیل این است که هنوز در زمینه های اجرایی دچار نارسایی هایی هستیم و ابزار و وسایل لازم در عملیاتی کردن این قانون وجود ندارد. وی دلیل این امر را مشکلات کارکردی در نهادهای کشور عنوان می کند و می گوید: باید هزینه ای که صرف اردوگاه های اعتیاد و زندان ها می شود را صرف هزینه نگهداری کودکان کار و خیابانی کرد که آن هم بدون دخالت مراکز غیردولتی امکانپذیر نیست .واقعیت این است اگرچه نفس قضیه منع کار کودکان در مشاغل سنگین اخلاقی و مهم است اما اگر مسوولان در اجرای این قانون به صورت ضربتی عمل نکنند و آن را به دست فراموشی بسپرند ، در آینده ای نزدیک باید تاوان هزینه اجتماعی بالای آن را بپردازیم .