متخصصان در این مورد نظر جالبی دارند؛ آنها میگویند با این که احساس شادی یا غم ممکن است به ژن کودک مربوط شود، اما به طور حتم میزان شادی آنها از قبل تعیین نشده است. شاید کودک از لحاظ ژنتیکی به غمگین و افسرده بودن تمایل داشته باشد، اما باید بپذیریم ژنها انعطافپذیرند و براحتی میتوان آنها را با توجه به شرایط محیط تغییر داد.
تحقیقات نشان داده است صرفنظـر از ژن، کودکان شاد، خوشبین و خوشحال در خانوادههایی شاد و مثبت زندگی کرده و بزرگ شدهاند؛ پس اگر شما هم میخواهید خنده فرزندتان را بیشتر ببینید، خانهای شاد و آرام برای او ایجاد کنید.
یکی از مهمترین و موثرین کارها برای این که کودک بتواند شاد و خوشحال زندگی کند، این است که به او اطمینان دهید نقش او در خانوده مهم است. برای این کار از او نظر بخواهید، با او صحبت کنید و اجازه دهید در روابط خانوادگی حضوری فعال داشته باشد.
علاوه بر این، فراموش نکنید خودتان هم باید شادتر باشید تا محیط خانه مثبتتر شود؛ بچهها همه چیز را از پدر و مادر یاد میگیرند؛ پس خوشاخلاقی و مثبتاندیشی را به آنها بیاموزید.
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛