حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
روزنامه را که میگشایی، سطری چند از اخبار در هوای سربی تهمت نفس میکشند. شماری اندک از واژگان در توهم معنا فرو رفتهاند. معدودی از متنها جز به حاشیه نمیاندیشند و اندکی از تیترها به پرسش تردید پاسخ نمیگویند.
«گفته میشود...»ها رو به فزونی دارند «شنیده میشود...»ها نیز. شایعه به نقل از یک منبع آگاه، فاجعه میشود! منابع آگاه، شایعه را به مزایده میگذارند و پیکر اعتماد در ستون «شنیده ها» چوب حراج میخورد!
مطبوعات با بیش از 3000 عنوان که تنها 100 عنوان آن روزنامهها هستند، به توسعهای کم نظیر از حیث تعداد دست یافتهاند. شمار خبرنگاران و روزنامه نگاران جوان و خلاق، روز به روز در مطبوعات کشور فزونی مییابد. بسیاری از مطبوعات در تحریریههای خود به ترازی حرفهای دست یافتهاند و با مخاطبشناسی دقیق و بازخوردیابی مستمر، سطح گفتوگوی خود را با مخاطبان افزایش دادهاند.
در چنین فضایی اصحاب رسانه با آزمونی دشوار و سرنوشتساز مواجهند؛ آزمونی که سرانجام جز به بوته قضاوت مردم سپرده نشده و نتیجة آن جز به محک اعتماد عمومی سنجیده نخواهد شد. آزمونی که امروز فراروی مطبوعات، خبرگزاریها و پایگاههای اطلاع رسانی کشور قرار دارد، آزمون اخلاق مداری، اعتمادسازی و اقناع مخاطبان به عنوان سرمایة اصلی رسانه است.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....