هویت «فردوسی» در مقابل اسلام نبود

به گزارش ایسنا، او ادامه داد: نقالان در قهوه‌خانه‌ها این کتاب را روایت می‌کنند و داستان‌های حماسی آن را با لحن گرم و گیرا می‌خوانند و مرشدان در زورخانه‌ها اشعار رزمی و پهلوانی‌اش را با آهنگ مخصوص می‌خوانند و ضرب می‌گیرند.

حداد عادل با تاکید بر این که برای درک اهمیت شاهنامه باید به هزار سال قبل برگردیم و اوضاع و احوال اجتماعی و دینی مردم آن روزگار را بررسی کنیم؛ افزود: هویت فردوسی در مقابل اسلام نبود؛ بلکه هویتی ایرانی متمایز از هویت عربی بود و البته غیرعربی هم نبود. فردوسی مسلمانی درست‌ اعتقاد و شیعه‌ای قدرتمند بود و مسلمانی خود را شجاعانه عنوان می‌کرد.

رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس تاکید کرد: اگرچه شاهنامه فردوسی عمدتا حکایات ایران پیش از اسلام است؛ اما به روشنی رنگ و بوی اسلامی دارد و فردوسی می‌خواست با شاهنامه در مقابل بنی‌عباس و بنی‌امیه به ایرانیان اعتماد به نفس ببخشد.

حدادعادل در بخش دیگری از سخنانش به خدمات فردوسی به زبان فارسی در کتاب شاهنامه اشاره کرد و گفت: فردوسی با 60 هزار بیت پخته و روان و دلنشین که امروز نیز بعد از هزار سال مردم عادی و عامی کوچه و بازار آن را می‌فهمند، زبان اسلام را که زبان دینی ماست، مانند نخ تسبیحی در تمام اقوام ایرانی گسترش داد.