در ارتفاعات بیش از 1600 متر به تدریج هوا رقیق شده و میزان اکسیژن هوا کم میشود و به همین علت بدن مجبور است خود را با غلظت پایین اکسیژن تطبیق دهد در نتیجه تنفس تند میشود و ضربان قلب بالا میرود. با گذشت زمان و ادامه چنین شرایطی علائم به شکل حادتری خود را نشان خواهد داد. اینجاست که زنگ خطر به صدا درمیآید و میتواند تهدیدکننده جان کوهنورد باشد.
البته همیشه کوهنوردی خطرناک نیست. در ارتفاعات پایینتر اگرچه علائمی مثل تنگی نفس، سردرد، بیخوابی و سرگیجه در نتیجه کاهش خونرسانی به مغز به دلیل کاهش غلظت اکسیژن هوا به وجود میآید ولی این علائم خیلی خطرناک و غیرطبیعی نیست و اغلب نیاز به درمان ندارد. این نوع سرگیجه در واقع از نوع کاذب است که با بیحالی و بیحسی و منگی سر همراه است.
در گفتوگو با جامجم آنلاین عنوان شد
در گفت و گو با جام جم آنلاین عنوان شد