وقتی کسی غش می‌کند

بیشتر غش‌ها ممکن است ناشی از کم بودن قند خون، افت ضربان قلب در اثر ترس، اضطراب، خستگی شدید یا از دست دادن شدید آب بدن، خونریزی یا کم‌خونی باشد. نشستن یا ایستادن برای مدت طولانی آن هم بدون حرکت، بویژه در گرمای شدید نیز موجب می‌شود که خون در قسمتی از بدن انباشته شده و این به نوبه خود باعث می‌شود که حجم موثر خون در گردش کم و فشار خون کاهش یابد. در این زمان جریان خون کمتر به مغز رسیده و شخص هوشیاری خود را از دست می‌دهد و غش می‌کند.

از ضربات حاصله در هنگام افتادن و سقوط فرد جلوگیری کنید.

فرد را به پشت بخوابانید و پاهای او را به میزان 20 تا 30 سانتی‌متر (یک وجب)‌ بالاتر از سطح بدنش قرار دهید. اگر احتمال آسیب نخاعی می‌دهید پاها را بلند نکنید. برای کمک به افرادی که در جاهای بسته مثل هواپیما دچار شوک می‌شوند از روش قرار دادن سر بین دو پا به حالت نشسته استفاده کنید.

اگر مصدوم شروع به استفراغ کرد او را به پهلو بخوابانید تا راه تنفسی‌اش باز بماند.

لباس‌های تنگ و کمربند او را شل کنید و برای جلوگیری از اتلاف گرمای بدنش از یک پوشش گرم استفاده کنید.

پارچه‌ای را به آب خنک آغشته و با آن پیشانی و صورت فرد را مرطوب کنید. آب را روی صورت بیمار نپاشید و از مواد بودار و سیلی زدن به صورت مصدوم به منظور به هوش‌‌آوردن وی بپرهیزید.

هوای تازه اغلب به بهبودی مصدوم کمک می‌کند.

تا قبل از بهبودی کامل اجازه نوشیدن به مصدوم ندهید، هنگامی که توانست چیزی بخورد به او یک نوشیدنی خنک بدهید و کمک کنید تا به آرامی بایستد.

در تمام این مراحل به مصدوم آرامش روانی دهید.

نکته: غش یک بیماری نیست، بلکه علامتی از بیماری‌های مختلف به شمار می‌آید. در جریان غش بیمار باید به سرعت هوشیاری‌اش را بازیابد. اگر مصدوم حملات مکرر بی‌هوشی داشته باشد یا بعد از 4 تا 5 دقیقه به هوش نیاید و در حالت نشسته یا خوابیده هوشیاری‌اش را از دست بدهد یا دلیل غش کردن وی معلوم نباشد، باید در جستجوی مراقبت‌های پزشکی بود.