اوباما؛ اسیر جنگ افروزان

مجموعه صنعتی ـ نظامی مانند کسانی که قبل از اوباما ساکن کاخ سفید بودند آشکارا بر او تسلط دارد. حرفه آنها جنگ است و سران این مجموعه با جنگ اوباما در لیبی موافق هستند. هر وقت که یک موشک کروز توماهاوک ساختمانی را (با همه کسانی که در آن هستند)‌ منفجر می‌کند 5‌/‌1 میلیون دلار نصیب سران این مجموعه می‌شود.

تاریخ مدام تکرار می‌شود. متاسفانه افراد به اندازه کافی به رویدادهایی که مقابل چشمان‌شان رخ می‌دهد، توجه نمی‌کنند. آنچه امروز در لیبی در حال رخ دادن است تکرار غم‌انگیز حوادثی است که قبلا هم رخ داده است. جنگ‌ها پرخرج و بی‌نهایت گران هستند با این حال طرفداران اوباما یا تشکیلات ارتش آمریکا انتظار ندارند بسرعت از عراق یا افغانستان خارج شوند.

عبارت «مجموعه صنعتی ـ نظامی» به رابطه سیاسی و پولی بین دولت‌‌ها، نیروهای مسلح ملی و بخش صنعتی که از آنها پشتیبانی می‌کند، اشاره دارد. سیاهپوستان معمولا در چنین روابطی که شامل مساعدت‌های سیاسی، تایید و تصویب سیاسی برای هزینه‌های دفاعی، اعمال نفوذ و فشار برای حمایت از بوروکراسی‌ها، وضع قوانین طرفدارانه و نادیده گرفتن کارهای نادرست این صنعت نیز هست، نقش اساسی ندارند.

جهان هر سال بیش از 5‌/‌1 تریلیون دلار برای هزینه‌های نظامی خرج می‌کند که 47 درصد آن، چه در زمان بوش یا اوباما، مربوط به آمریکاست. استعمارگران سابقی که آمریکا به اتفاق آنها به جنگ رفته 13 درصد هزینه‌های نظامی جهان را می‌پردازند.

ایجاد منطقه پرواز ممنوع در لیبی برای ائتلاف غرب بیش‌از یک میلیارد دلار خرج خواهد داشت. بخصوص اگر این عملیات بیش از چند ماه طول بکشد، هزینه اولیه حذف دفاع هوایی معمر قذافی احتمالا بین 400 میلیون تا 800 میلیون دلار است. هزینه گشت بر فراز منطقه ممنوعه پرواز هر هفته بین 30 میلیون دلار تا 100 میلیون دلار برآورد می‌شود.

تصمیم اوباما برای شرکت در حمله به لیبی تاکنون بیش از 200 میلیون دلار برای مالیات‌دهندگان آمریکایی خرج برداشته، اما اگرچه اوباما در حمله به یک کشور آفریقایی با ائتلافی از استعمارگران سابق به همکاری پرداخته، همچنان از نسبت تایید 95 درصدی آمریکاییان آفریقایی‌تبار برخوردار است.

آمریکاییان آفریقایی‌تبار از اوباما و کنگره‌ای که باید به جنگ‌هایی که گرفتارشان بودیم خاتمه می‌داد یا از رهبران ارتش‌ها که جنگ‌های تازه مانند لیبی را شروع می‌کنند، خشمگین یا ناراضی نیستند. آمریکاییان سیاهپوست با رهبری اوباما، جزئی جدایی‌ناپذیر از اقدامات امپریالیستی علیه اعراب و سایر مردم رنگین‌پوستی هستند که آمریکا در حال جنگ با آنهاست. انسان تصور می‌کند 2 فاجعه بشدت پرخرج نظامی برای این رئیس‌جمهور و مشاوران او کافی خواهد بود. آمریکایی‌ها می‌گویند ما در حال حاضر برای هر نظامی خود در سال یک میلیون دلار در افغانستان خرج می‌کنیم که نزدیک به نیم تریلیون دلار (در سال)‌ خواهد شد.

اوباما بر خلاف همه انتقادهایش از سیاست خارجی دولت بوش در جریان مبارزات انتخاباتی، سرسختانه به تلاش در جهت تحقق هدف‌های محافظه‌کاران جدید برای تغییر شکل همیشگی تعریف آمریکا از «امنیت ملی» خود و جنگ و مبارزه با کشورهای جهان سوم ادامه می‌‌دهد.

آمریکاییان آفریقایی‌تبار در تمام این مراحل پشت سر ماشین جنگی اوباما ایستاده‌اند و به این دلخوش هستند که این اعمال با هدف‌های عالی انجام می‌شوند و بان‌کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد و دیگر اعضای ائتلاف نیز با آن موافق هستند. اگر چه این تدابیر و اقدامات بر خلاف مصالح مالیات‌دهندگان آمریکایی است، باید از طرفداران اوباما پرسید وقتی طرفداران و اعضای جنبش صلح و عدالت در آمریکا برخیزند و بگویند: «ما مداخله نظامی انگلیس، فرانسه، ایتالیا، ناتو یا هر قدرت استعماری را به نام «یاری انساندوستانه» در لیبی تایید نمی‌کنیم چه جوابی خواهند داشت؟»

آنتی‌وار / مترجم: علی کسمایی