حراجی کریستیز دبی با درخشش دوباره هنرمندان ایرانی برگزار می‌شود

بازار داغ هنر ایرانی در جهان

از 200 تا 300 هزار دلار؛ قیمت تابلوهای نقاشی در آخرین حراجی کریستیز متفاوتند. اما این هنرمندان ایرانی هستند که این بار هم نبض بازار را در دست گرفتند تا آثار زنده‌رودی و مشیری بالاترین قیمت‌های حراج کریستیز دبی را از آن خود کنند. در حراج 19 آوریل (30 فروردین ) 2011 مؤسسه کریستیز در دبی،نقاشی‌های حسین زنده‌رودی و فرهاد مشیری با رقم 200 تا 300 هزار دلار، بالاترین قیمت‌ها را در میان آثار ارائه شده به خود اختصاص داده‌اند. این اولین مورد در این زمینه نیست، زیرا حراجی‌های قبل این موسسه نیز با درخشش هنرمندان ایرانی همراه بود. یک بار محمد احصایی گرانقیمت‌ترین هنرمند لقب گرفت و بار دیگر سهراب سپهری.

کد خبر: ۳۹۳۸۹۰

در حراج آینده این موسسه، آثار هنر مدرن و معاصر عرب، ایران و ترکیه به فروش در خواهد آمد. در این میان جز اثری از عبدالهادی القزار، هنرمند مصری که 250 تا 350 هزار دلار قیمت‌گذاری شده است، آثار ایرانی‌ها در رده بالاترین قیمت‌گذاری‌های این حراج قرار دارند؛ طوری که به فاصله کمی از هنرمند مصری، 2 تابلوی حسین زنده‌رودی و فرهاد مشیری باقیمت 200 تا 300 هزار دلار قرار گرفته‌اند. اثر دیگری از فرهاد مشیری و یک تابلو نقاشیخط از محمد احصایی نیز هر کدام با قیمت‌ 180 تا 240 هزار دلار در ردیف‌های بعدی این حراجی قرار دارند.

این موفقیت‌ها در حراجی‌های خارجی هر چند هریک در جای خود قابل توجه است،اما کارشناسان کماکان بر یک موضوع توافق نظر دارند؛ این که ایران هنوز که هنوز است یک مرکز رسمی و اکسپوی رسمی فروش تابلوهای هنری برای خویش ندارد.

اکسپوی ملی، نمایشگاه ملی

زمستان 88 دومین و آخرین اکسپوی ملی فروش آثار هنری در تالار وحدت تهران برپا شد. برچسب ملی بودن این اکسپو از آنجا روی این نمایشگاه بزرگ فروش تابلوهای نقاشی و مجسمه‌های هنری نشست که تا پیش از برگزاری نخستین دوره آن جسته و گریخته نمایشگاه‌هایی از این دست از سوی بخش خصوصی در کشور برگزار می‌شد. نمایشگاه‌های کوچکی که برخی از گالری‌داران متمول تهرانی با توجه به توان خویش برای فروش آثار هنری برپا می‌کردند، اما در انتها، نه فروش چندانی نصیبشان می‌شد و نه بازدیدکننده‌ای که بتوان به آن امید بست. همین امر و البته رکودی نسبی که در آخرین اکسپوی فروش به‌طور واضح به چشم خورد، باعث شد تا باز هم چرخه اقتصاد هنر که یکی از شعار‌های اصلی مرکز هنرهای تجسمی وزارت ارشاد به شمار می‌رود آن طور که باید به چرخش در نیاید. برخی از گالری‌دارها معتقدند که حضور هنرمندان ایرانی در حراجی‌های کشورهای حاشیه خلیج فارس از یک سو به دلیل امنیت مالی پرداخت خریداران است و از سوی دیگر هنرمندان دیگر جایی برای عرضه آثار هنری خود ندارند که به حراجی‌های این کشور‌ها پناه می‌برند. موضوعی که شاید به جرات بتوان از آن به عنوان معضل یاد کرد.

حمایت از بخش خصوصی

«حمایت از برگزاری یک اکسپوی بزرگ و البته ملی آثار هنری در دستور کار ما قرار دارد، اما ما می‌خواهیم که این مهم توسط بخش خصوصی انجام شود تا سیاست ما در حمایت از بخش خصوصی هنر نیز به نتیجه برسد.» این جملات محمود شالویی، رئیس مرکز هنرهای تجسمی وزارت ارشاد است که در پاسخ به برگزاری یک اکسپوی دیگر به زبان می‌آورد.او از برگزاری یک نشست صمیمانه با گالری دارهای تهرانی خبر می‌دهد که تا چند روز دیگر در موزه هنرهای معاصر برگزار خواهد شد و می‌گوید ما به طور شفاف در این نشست از نگارخانه‌داران می‌خواهیم که خود پیشنهادات برگزاری این رویداد را مطرح کنند.

شالویی تاکید دارد سیاست مرکز هنرهای تجسمی ارشاد در حمایت از بخش خصوصی در برگزاری اکسپوهایی از این دست است و ادامه می‌ دهد ما تنها وظیفه حمایتی در این زمینه داریم وگرنه برگزاری این رویداد می‌تواند به طور کامل در اختیار بخش خصوصی قرار بگیرد. او از ادامه تلاش برای تخصیص بودجه‌های دیگر برای خرید آثار هنری خبر می‌دهد: ما در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می‌توانیم با حمایت و خرید آثار هنری، کمک کوچکی به چرخه اقتصاد هنر داشته باشیم.

مردم پول خرید آثار هنری را ندارند

مردم ایران عاشق هنر هستند اما توانایی خرید آثار نقاشی را ندارند. این جمله را استاد منوچهر نیازی یکی از پیشکسوتان گالری‌داری در ایران و منتقد هنرهای تجسمی مطرح می‌کند. او که سال‌ها در کشورهای دیگر به آموزش نقاشی و برپایی نمایشگاه‌های متعدد پرداخته است، می‌گوید: یکی از دلایل مهم و اصلی در بی‌رغبتی مردم ایران به نمایشگاه‌های هنری این است که فرهنگ سازی صحیحی در این زمینه صورت نگرفته است و در نهایت مردم از حراجی‌های داخلی آثار هنری استقبال نمی‌کنند.او می‌گوید البته وقتی کارمندی ماهی 800 هزار تومان حقوق می‌گیرد چطور می‌تواند امیدوار بود که یک تابلوی چند میلیونی را خریداری کند. نیازی معتقد است که باید در این زمینه قیمت‌های واقعی تابلوها را به دیدگان مردم نشاند تا هنر خریده شود.

او ادامه می‌دهد حرکتی که چند سالی است از سوی صدا و سیما برای معرفی هنر نقاشی و خرید تابلوهای هنری صورت گرفته است، بهترین راه حل در این زمینه است. او می‌گوید که ما در ایران می‌توانیم حراجی قوی‌تر از کریستی برگزار کنیم ولی معلوم نیست که چرا نه حراجی معتبری داریم و نه می‌خواهیم داشته باشیم.

قیمت آثار دیگر هنرمندان ایرانی در حراجی کریستیز

پرویز تناولی (دیوار و پرنده‌ها) 120 تا 180 هزار دلار، (شاعر و پرنده) 18تا 25 هزار دلار، (هیچ) 50 تا 70 هزار دلار، محمد احصایی(عشق) 180 تا 240 هزار دلار، (بدون عنوان) 120 تا 180 هزار دلار، نصرالله افجه‌ای(گوی) 100 تا 120 هزار دلار، (موج) 100 تا 150 هزار دلار، رضا مافی (شعری از حافظ) 70 تا 90 هزار دلار، (جهان در سال 1972) 60 تا 80 هزار دلار، کوروش شیشه‌گران 40 تا 60 هزار دلار، سالار احمدیان 15 تا 20 هزار دلار، اسماعیل فتحی 40 تا 50 هزار دلار، فرهاد مشیری (شیشه) 60 تا 80 هزار دلار، (شیشه قرمز) 80 تا 120 هزار دلار، فرهاد مشیری 200 تا 300 هزار دلار و اثر دیگری از این هنرمند 180 تا 240 هزار دلار، رضا درخشانی 60 تا 80 هزار دلار، آیدین آغداشلو (خاطرات انهدام) 50 تا 70 هزار دلار، شیرین نشاط 60 تا 80 هزار دلار، مسعود عربشاهی 40 تا 60 هزار دلار، سیراک ملکونیان 12 تا 18 هزار دلار، عباس کیارستمی (برف سفید) 50 تا 70 هزار دلار، رامین حائری‌زاده 18 تا 22 هزار دلار، افسون 15 تا 20 هزار دلار، بهمن جلالی 8 تا 12 هزار دلار، صادق تیرافکن 10 تا 15 هزار دلار، علیرضا فانی 8 تا 12 هزار دلار، گلناز فتحی 15 تا 20 هزار دلار، سارا رهبر 20 تا 25 هزار دلار، بابک روشنی‌نژاد 12 تا 16 هزار دلار، بیتا وکیلی 12 تا 16 هزار دلار، ناصر اویسی 25 تا 35 هزار دلار، نسترن صفایی 2 تا 3 هزار دلار، کامبیز صبری 8 تا 12 هزار دلار، نصرت‌الله مسلمیان 30 تا 40 هزار دلار، طاهره صمدی 4 تا 6 هزار دلار، داریوش قره‌زاد 12 تا 18 هزار دلار، فرساد لباف 18 تا 24 هزار دلار، مهرداد محب علی 12 تا 18 هزار دلار، مهدی فرهادیان 12 تا 18 هزار دلار و شنتیا ذاکر عاملی 5 تا 7 هزار دلار.