بعد میبینی نمیتوانی از عمارتهای داخل آن باغ بگذری پس فکر میکنی با توصیفی از عمارتها یادداشتت را شروع کنی مثلا از آن عمارت 3 طبقه که در هسته مرکزی باغ قرار گرفته است حرف بزنی و گچبریهای بیرونی و کاشیکاریهای داخلیاش را برای بقیه تصویر کنی، اما باز کم میآوری، بعد شاید خیال کنی میتوانی روی نقاشیهای جا خوش کرده بر پیشانی این بنا، متمرکز شوی و به مردم بگویی که چه ماهرانه، صحنههایی بیهمتا از شاهنامه و رزمشاهان قاجار را به تصویر کشیدهاند، اما باز هم حق مطلب را ادا نکردهای و این طوری میشود که تو میمانی و یک باغ که از فراوانی گیاهانش، باغ گیاهشناسی شده است و آنقدر باصفاست که کمتر گردشگری پیدا میشود رویای گشت و گذار در آن را نداشته باشد، اما چنان دیدنی است که هر چه دربارهاش بگویی به نظرت کافی نمیآید.
دقیقا مشخص نیست که باغ ارم شیراز چه زمان بنا شده است، اما از آنجا که برخی سفرنامهنویسهای قرون دهم و یازدهم از آن نوشتهاند، میشود نتیجه گرفت که باغ در آن زمان نیز وجود داشته است. این باغ در شمال غربی شیراز و در خیابان ارم واقع شده است و سالها پیش وقتی هنوز شیراز گسترده نشده بود اطراف باغ، فقط دشت و رودخانه بود.
علی یوشیزاده
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....