مشاغل کاذب خیابانی

قدم به قدم دستی جلوی شما سبز می‌شود تا تراکت‌های چاپ شده را از آنها بگیرید از جوان‌های 17ـ16 ساله گرفته تا افراد میانسال و سالخورده، ساعت‌ها می‌ایستند تا دسته‌های قطور تراکت‌ها را پخش کنند و در پایان، چند هزار تومانی گیرشان بیاید تا بتوانند پولی حلال سر سفره خانواده خود ببرند، اما از هر دستی که دراز می‌کنند، عده‌ای بی‌اعتنا از کنار آنها می‌گذرند و عده‌ای نیز برای آن‌که کمکی به آنها کرده باشند، تراکت‌ها را می‌گیرند و با نگاهی سرسری چند قدم جلوتر در سطل زباله می‌اندازند یا بدون زحمت آن را همان‌گونه بر زمین رها می‌کنند.

صرف‌نظر از آلوده شدن فضای شهری آنچه بیشتر تاثرآور است، نوع نگاهی است که برخی افراد و موسسات به جوانان جویای کار دارند و آنها را به سمت مشاغلی سوق می‌دهند که تنها برای آن که بتوانند خرج روزانه خود را درآورند، به سمت مشاغل غیرمولد می‌کشانند. تاسف‌بارتر این‌که در میان آنها، افراد تحصیلکرده هم دیده می‌شود که سال‌ها برای آنها هزینه شده است تا شاید روزی از تحصیلاتشان بهره‌برداری شود، اما حالا در کاری قرار گرفته‌اند که از روی ناچاری آن را برگزیده‌اند چرا که وقتی پای فقر در میان باشد، دیگر این مسائل مهم نیست.

آنچه جای پرسش دارد، آمار ارائه شده از سوی مسوولان و شواهد موجود در جامعه است که در تناقض با هم قرار دارد، هر چند مسوولان از ایجاد یک میلیون و 300 هزار شغل در 10 ماهه گذشته خبر می‌دهند و آن را 200 هزار شغل بیش از اهداف برنامه اعلام می‌کنند و نوید از کاهش نرخ بیکاری می دهند، اما شواهد نشان می‌دهد توازنی بین مشاغل ایجاد شده و نیروی انسانی آماده برای کار وجود ندارد. بنابر این تنها با ارائه برخی طرح‌ها از جمله مشاغل خانگی نمی‌توان گام موثری در ایجاد اشتغال در سطح ملی برداشت بلکه باید به سمتی برویم که بتوانیم سرمایه‌های داخلی و خارجی را برای سرمایه‌گذاری در بخش‌های واقعی اقتصاد جذب کنیم و با ایجاد فضای مناسب کسب و کار و ایجاد رونق در فعالیت‌های مولد بتوانیم پاسخگوی متقاضیان بازار کار باشیم.

سیما رادمنش 
گروه اقتصاد