حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
این روزها بحث استخدام مربی بزرگ خارجی برای تیم ملی والیبال بار دیگر مطرح شده است و در ابتدای فهرست گزینهها، نام زوران گائیچ مطرح میشود. بازگشت او، گامی به عقب و باز شدن دوباره بحث مربی پروازی نیست؟
گائیچ مربی خیلی بزرگی است و هنوز والیبال ایران از ثمرههای حضور قبلی او بهره میبرد، ولی اگر قرار باشد او ماهانه 3 روز در کشورمان مستقر شود، نمیتواند موفقیتمان را بیمه کند.
راجع به 3 مربی سرشناس ایتالیایی، یعنی آناستازی، سرمربی قبلی تیم ملی ایتالیا، یولیوولاسکو، سرمربی پیشین اسپانیا و سیلوانو پرندی، سرمربی سابق بلغارستان چه نظری دارید؟ آیا یکی از آنها میتواند مربی ایدهآل تیم ملی ما باشد؟
شکی وجود ندارد که این سه نفر از مربیان طراز اول دنیا هستند، ولی ما ابتدا باید هدف خود را از جذب مربی مشخص کنیم و پس از ارزیابی موقعیت خودمان به دنبال رفع کاستیها برویم. واقعیت این است که براساس مستندات و آمارها، کادر فنی فعلی تیم ملی موفق عمل کرده است، به این دلیل که مقام ششمی ما در بازیهای آسیای دوحه را به مقام دومی بازیهای آسیایی گوانگجو و مقام سومی ما در رقابتهای قبلی قهرمانی آسیا را به نایب قهرمانی در آخرین دوره تبدیل کردهاند. این در حالی است که حتی بخواهیم ارزش چندانی برای قهرمانیهایمان در
A.V.C کاپ و تورنمنتهای بینالمللی هم قائل نشویم، اما در عین حال همین کادر فنی هم با مشکلات و کاستیهایی دست و پنجه نرم میکند و کسی نمیتواند منکر ضعفهایمان شود. به نظر من، تیم ملی ما به 70 درصد قدرت یک تیم بزرگ و دارای کلاس در جهان دست پیدا کرده است و برای پوشش ضعفهای موجود و دستیابی به 30 درصد باقیمانده باید به دنبال افراد مناسبی باشیم که در وهله اول اولویت با کادر فنی فعلی است، ولی اگر آنها نتوانستند چنین پیشرفتی ایجاد کنند باید دنبال مربیان بزرگی برویم که رفع این کاستیها را تضمین کنند، نه این که برای احداث بنای جدید خود در والیبال ایران، تیم موفق فعلی را تخریب کنند. در واقع اگر مربیان بزرگ ایتالیایی بخواهند سیستم والیبال ما را کلا تغییر دهند، ضرر میکنیم.شما سرمربی تیم ملی ب والیبال ایران هم هستید، آیا فعالیتتان را با این تیم ادامه میدهید؟
این تیم با اهداف و برنامههایی کار خود را آغاز کرد و فعالیتهای منظم و با قدرتی را در دستور قرار داد که بنا بر ادامه آن فعالیتها حضور داشت ولی الان من واقعا نمیدانم هنوز سرمربی آن تیم هستم یا خیر و اصولا آیا آن تیم وجود خارجی دارد و در آینده به کار خود ادامه خواهد یا نه؟! اینها پرسشهایی است که فکر میکنم باید از داورزنی به عنوان رئیس فدراسیون پرسیده شود.
انتخابات فدراسیون والیبال هم نزدیک است و حتی در بین نامزدها نام بهنام محمودی هم به چشم میخورد که سالها با شما همبازی بوده است. در این مورد چه نظری دارید؟
بله، در بین نامزدها، نامهای محمودی و منظمی، 2همبازی من طی سالهایی طولانی دیده میشود. کسی شک ندارد بهنام محمودی بازیکن بسیار خوبی بوده است، ولی در مورد مدیریت او الان نمیتوان دقیق صحبت کرد. به هر حال، مقوله مدیریت بسیار متفاوت از بازی است و چهبسا فردی پیدا شود که در هر دو مقوله فوقالعاده باشد یا فقط در یکی از این دو مورد. البته منظمی هم سابقه مدیریتی دو، سه سالهای در شهرداری دارد.
یزدانیخرم معتقد بود پارک (سرمربی پیشین کرهای تیم ملی) از زمانی شرایط موفق سابق خود در تیم ملی را از دست داد که با بازیکنان تیم رفیق شد. به نظر شما اینگونه است؟
من یزدانیخرم را خیلی دوست دارم و به او احترام میگذارم، ولی این نظر را نمیپذیرم و معتقدم در مقطعی که به یک قربانی نیاز بود، قرعه به نام پارک افتاد. درواقع این کرهای، آدم بزرگی بود که ایران را صاحب سیستم کرد. او واقعا والیبال ما را دگرگون و علم آنالیز را به آن وارد کرد. به نظر من، رفاقت با مربی باید وجود داشته باشد ولی در عین حال چارچوبها هم باید رعایت شوند. مربی نمیتواند با بازیکن مثل یک زندانی عمل کند. در عین حال مربی، مربی و بازیکن، بازیکن است. اگر فدراسیون شرایطی فراهم آورد که مربی تیم ملی چه داخلی و چه خارجی، نیازی به کار در باشگاه نداشته باشد و در عوض همه بازیکنان را به نحو احسن زیر نظر بگیرد، مشکلات کمتری در این زمینه ایجاد میشود. ریشه مشکلاتی که برای پارک به وجود آمد در این بود که او در مقطعی مربی پیکان شد. ست کوویچ هم با همین معضل روبهرو شد.
ارزیابی شما از عملکرد فدراسیون فعلی چیست؟
بدون تعارف و اغراق میگویم فدراسیون فعلی، بهترین فدراسیون والیبال ما از ابتدا تاکنون بوده است. من 15 سال در سطح اول والیبال بازی کردهام و واقعا به یاد نمیآورم هیچ وقت تیمهای والیبال ما از چنین امکانات و پیشرفتی بهره برده باشند. بزرگترین حریفان تدارکاتی که ما میدیدیم تیم ملی جوانان، خود و برخی تیمهای ضعیف تیمهای مستقل شده از جمهوریهای شوروی سابق بودند، در حالی که اکنون ملیپوشان ما از اردوهایی عالی با امکانات پیشرفته و حریفان تدارکاتی قدرتمند و صاحبنام در دنیا بهره میبرند که همه اینها با برنامهریزی و همت فدراسیون فراهم شده است.
فکر میکنم اگر قرار شود مدیریت فدراسیون عوض شود، باید فردی به جای رئیس جدید بیاید که واقعا خیلی از او قویتر و موفقتر باشد.
پیکان در رقابتهای اخیر جام باشگاههای جهان در برابر تیمهای بزرگ دنیا آبروداری کرد و مقام خوبی را به دست آورد.
اکبری: به نظر من، رفاقت بین بازیکن و مربی باید وجود داشته باشد ولی چارچوبها همنباید فراموش شوند. مربینمیتواند با بازیکن مثل یک زندانی رفتارکند. در عین حال مربی، مربی و بازیکن، بازیکن است
بله واقعا کسب عنوان سومی باشگاههای جهان در تاریخ ورزشهای توپی و حتی تیمی بزرگسالان ایران بیسابقه بود و ما در برابر حریفان بسیار بزرگی به چنین افتخاری دست پیدا کردیم. مثلا تیم ایتالیایی که به قهرمانی رسید منتخبی از بهترین بازیکنان دنیا بود و تیم لهستانی که نایبقهرمان شد نیز از لحاظ بازیکن، چیزی کمتر از آن تیم نداشت. سایر حریفانی که پشت سر ما قرار گرفتند مثل تیمهای نماینده کشورهای روسیه، آمریکا و آرژانتین هم تیمهای بسیار قدرتمندی در قوارههای عالی جهانی بودند. ضعیفترین تیم این مسابقهها نماینده قطر بود که به دلیل میزبانی در این مسابقهها شرکت داده شده بود که آن هم ماهیتی چندملیتی داشت.
ولی متاسفانه جز یک پیام تبریک، چیزی عایدتان نشد.
باید از رئیس سازمان تربیت بدنی که آن پیام را به ما ابلاغ کرد تشکر کنم و البته از همه مسوولان گلهمندم که چقدر راحت از این اتفاق مهم به سادگی عبور کردند. یعنی کار ما ارزش یک تقدیر را نداشت و باید لزوما همه تقدیرها از اهالی فوتبال باشد؟
سال گذشته تیم پیکان عنوان چهارمی باشگاههای جهان را به دست آورد و امسال سوم شد... .
البته رقابتهای پارسال با قوانین کاملا ویژهای اجرا شد که ما با اطلاع از آنها، 3 ماه روی آن قوانین تمرین و خود را مهیا کرده بودیم. در حالی که چنین فرصتی برای سایر حریفان فراهم نشده بود ازجمله برزیلیها که میگفتند تازه قبل از شروع مسابقهها، از قوانین خاص آن مطلع شده بودند. امسال مسابقهها، با قوانین معمول برگزار شد و تیم ما با تمرین ویژه 3 ماهه و در سایه حمایتها و برنامهریزیهای خوب مدیران باشگاه و شرکت ایرانخودرو راهی مسابقهها شد. البته ناگفته نماند درست قبل از اعزام، تیم پیکان به دلیل کمبود بازیکن در آستانه لغو سفر قرار گرفت که با همکاری موثر باشگاه سایپا در دادن 3 بازیکن خوب کمکی به نامهای کمالوند، مهدوی و ظریف، مشکل ما رفع شد و همگی با جان و دل برای موفقیت تیم، سنگتمام گذاشتند.
اما در بازگشت نتایج ضعیفی در لیگ گرفتید که کم سابقه بود!
ما 5 بازی بسیار سنگین را طی زمانی کوتاه درقطر برگزار کردیم و در بازگشت خسته و کوفته و بدون فرصتی برای ریکاوری، از محیطی هم سطح دریا به تهران آمدیم و یک روز بعد به ارومیه رفتیم یعنی ما طی حدود 10 روز 7 مسابقه برگزار کردیم که به دو باخت لیگی ما انجامید. در حقیقت باید با نماینده ایران در باشگاههای جهان همکاری میشد و فرصت کوتاهی برای ریکاوری به ما میدادند تا تیم ما این چنین با مصدومیتها و شکستها روبهرو نشود.
کدام بازیکنانتان را امسال از دست دادهاید و کدامها را جایگزین کردهاید؟
خودم دیگر بازی نمیکنم و آرش کشاورزی را در پست خود جایگزین کردهام، به جای محمد محمدکاظم، مهدی بازارگرد را هم گرفتهایم. رحمان داوودی در پست دریافتکننده، دیگر بازیکن جدید امسال ماست که متاسفانه به دلیل خستگی و فرسودگی بیش از حد، بعد از بازگشت از قطر دچار آسیبدیدگی شد.
اما هفته گذشته، سرانجام پرسپولیس را بردید. فکر میکنید این موفقیت تداوم داشته باشد یا همچنان با نوسان روبهرو خواهید شد؟
هرچند تیم ما هنوز با آمادگی بالایی که در قطر از خود نشان داد فاصله زیادی دارد، ولی به هر حال پیکان تیم قدرتمندی است که میتواند پیروزیهای خود را از سر بگیرد.
بهمن سلطانی به عنوان دستیار شما با یکی از بازیکنان پرسپولیس دچار درگیری فیزیکی شد و به همین دلیل محروم شد. چه نظری در این مورد دارید؟
فکر میکنم چنین حوادثی باید در کمیته انضباطی بررسی و در موردآن تصمیم مناسب گرفته شود. ایجاد محرومیت پیش از بررسی در کمیته انضباطی، کار قانونمندی نیست، ولی آنچه موجب رنجش من شده است اظهارات شکوری یکی از مدیران باشگاه پرسپولیس است که در دانشگاه مدرس من بوده است. متاسفانه او مدعی شده پیکان، تیم فدراسیون است. فکر میکنم همه ما باید در اظهارات خود سنجیدهتر عمل کنیم و مثل فدراسیون موفق بسکتبال مراقب درز نکردن مشکلات و مسائل داخل فدراسیون به خارج آن باشیم.
اگر ما، تیم فدراسیون بودیم چرا فرصت ریکاوری بعد از بازیهای قطر را دریافت نکردیم و چرا پس از ایجاد مشکل برای مسافرت تیم کاله آمل، برنامه تجدید مسابقه به ضرر ما اعلام شد؟ امیدوارم بیش از پیش مراقب رفتار و کلام خود باشیم تا حرمتها بیشتر حفظ شوند.
در عین حال امیدوارم بیش از آن که به دنبال تخریب مربیان جوان موفق باشیم، سعی کنیم حاشیههای تیمهای خود را کاهش دهیم و درجهت رفع ضعفها و پیشرفت بیشتر تلاش کنیم.
مجید عباسقلی / گروه ورزش
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....