آب، نان، سرگرمی
خبری جدید برای آنها که خیلی به کلاس و پرستیژ اهمیت می دهند، بازی برای شما خوب است ، حتی اگر یک آدم بزرگ باکلاس هستید.
حجب و حیا در زندگی همه ما وجود دارد و باید داشته باشد، اما بازی و سرگرمی هم جزو لاینفک وجود آدمی است. گاهی بعضی افراد از داشتن سرگرمی یا فعالیت های شاد، احساس گناه می کنند.
بعضی ها هم آنقدر صنعتی می اندیشند که احساس می کنند اگرچند دقیقه سرگرمی داشته باشند چرخ اقتصاد و صنعت می خوابد؛ اما مطمئن باشید چنین افرادی که حاضر نیستند دقیقه ای سرگرم شوند ساعات و یا ماههایی را باید برای نقاهت بیماری و یا بهبود از استرس شغلی ، بستری شوند. حالا خودتان قضاوت کنید کدام بهتر است.
پروفسور هاوارد تینسلی که یک روان شناس است می گوید: «شرکت در فعالیت های تفریحی سالم روی سلامت جسم و روح شما تاثیر می گذارد و در مجموع باعث افزایش رضایت شما از زندگی می شود.
این فعالیت ها باعث می شود شما سالمتر، شاداب تر و خوشحال تر شوید و به این ترتیب از زندگی لذت بیشتری ببرید».
پروفسور تینسلی بتازگی نتایج 15 سال تحقیق که روی 4000 نفر انجام شده است را بازگو کرد. نتایج مطالعه او برای گروه های مختلف از دانش آموزان دبیرستانی گرفته تا افراد متاهل ، مشابه بود.
او می گوید طبق این مطالعات افرادی که به طور فعال در کارهای تفریحی و سرگرم کننده شرکت می کنند بالاترین امتیاز استاندارد را در آزمون های رضایت از زندگی به دست آوردند.
این افراد در جامعه هم عملکرد بهتری دارند، کمتر مرتکب جرم شده و باعث شادی و آرامش اطرافیان می شوند. پروفسور تینسلی که خود به خودرو یا موتورسیکلت عتیقه علاقه دارد و سرگرمی او بازدید از این وسایل و در صورت امکان ، جمع آوری آنهاست توضیح می دهد که چرا سرگرمی برای ما مفید است: «حتی من به عنوان یک روان شناس ، برای آن که بتوانم به فرد مراجعه کننده کمک کنم تا آنجا که می توانم باید تعادل روحی خودم را حفظ کنم.
تصور کنید اگر روزی خودم بی حوصله یا کج خلق باشم چگونه می توانم به یک فرد مشکل دار کمک کنم؛ برای این که بتوانم بهترین ها را برای خانواده ام فراهم کنم باید آرامش داشته باشم و بتوانم فکرم را روی امور منزل یا محل کار متمرکز کنم.
اگر سرگرمی های سالم و مفید بتوانند آرامش روح و تمرکز فکر را برایم فراهم کنند من برای اطرافیان و همکارانم که دوستشان دارم مفیدتر بوده و همیشه در دسترس آنها هستم تا در صورت نیاز به کمک آنها بروم و در اختیارشان باشم».
سرگرمی کوچک و بزرگ نمی شناسد
دکتر جان میلتون ، پروفسور نورولوژی در دانشگاه شیکاگو می گوید: «این که چرا سرگرمی ها برای ما مفید هستند به نظریه های مختلفی بستگی دارد».
او که بر فعالیت مغزی گلف بازان حرفه ای کار کرده است نتایج جالبی را مطرح می کند.
پروفسور میلتون از M.R.I استفاده کرد تا تغییرات کوچک جریان خون در مغز این افراد را مورد بررسی قرار دهد؛ چرا که حین فعالیت تفریحی قسمتی از مغز که در این کار فعالیت می کند به اصطلاح روشن می شود و جریان خون آن قسمت از مغز بیشتر می شود.
او متوجه شد هر چه فرد گلف باز حرفه ای تر باشد قسمت خاصی از مغز او حین بازی گلف کمتر روشن می شود. به اصطلاح ، آن قسمت مغز به طور خودکار برنامه ورزشی یا تفریحی را طراحی می کند و در نتیجه مغز آزادانه با دیگر فعالیت ها تطبیق پیدا می کند.
بهتر است در این خصوص مثالی بزنیم. دختر بچه ای را تصور کنید که با عروسک مورد علاقه اش بازی می کند. دختربچه ها از این فعالیت لذت می برند.
اگرچه به نظر می رسد کار اصلی او بازی با عروسک است و البته او از صمیم قلب از این عروسک بازی لذت می برد، اما آنچه واقعا اتفاق می افتد این است که با این کار مغز او جذب دیگر جنبه های زندگی می شود و با مراحل مختلف زندگی عادی همانندسازی یا شبیه سازی می کند، یعنی او یاد می گیرد باید برای عروسکش غذا آماده کند (وظیفه شناسی) موقعی که او خواب است ساکت باشد (رعایت دیگران) او را حمام دهد (نظافت و بهداشت) و غیره...
اگر با افرادی که سرگرمی خاصی را دنبال می کنند، صحبت کنید به شما خواهند گفت چقدر جذابیت زندگی برای آنها بیشتر شده است.
به هر حال وقتی فردی سرگرمی خاصی دارد (به عنوان مثال دنبال کلکسیون تمبر است) با افراد، مشاغل و محیطهای متنوع تری آشنا می شود که ممکن است این مساله جهتگیری زندگی او را تغییر دهد. جالب اینجاست که بسیاری از افراد متخصص که شاید ظاهرا مشغله آنها زیاد به نظر برسد سرگرمی خاصی را دنبال می کنند.
پیتر پرایس ، متخصص پزشکی داخلی ، فیزیولوژی و بیوفیزیک دانشگاه آرکانزاس یک صخره نورد است . او به صخره نوردی عشق می ورزد، چرا که یک سرگرمی جسمی خارج از منزل است ، در ضمن یک خصوصیت دیگر هم در صخره نوردی وجود دارد.
این فعالیت باعث می شود فکر او از همه چیز آزاد شود. همه صخره نوردان چنین احساسی دارند و ابراز می کنند در طول مدت این فعالیت ساعاتی را کاملا با فراغ بال و بدون مشغله فکری طی می کنند. پروفسور پرایس ، صخره نوردان و اصلا همه آنها که سرگرمی خاصی را به طور مداوم دنبال می کنند، از احساسی مشترک می گویند.
آنها می گویند انگار روح ما به جریان می افتد. به عبارتی در حین پیگیری مداوم یک سرگرمی ، فرد کاملا جذب کاری می شود که دارد انجام می دهد و دیگر دایم درگیر خود و مشکلات موجود در زندگی نمی شود از وجود خودش لذت می برد. در مصاحبه ای که با 4000 نفر از افراد گروه مورد تحقیق انجام شد، آنها همگی در یک مساله مشترک بودند.
آنها از داشتن سرگرمی خاص لذت می بردند، برایشان شادی و نشاط به همراه داشت و به آن عشق می ورزیدند.
این حس دوست داشتن و نشاط درونی را نمی توان با علوم تجربی اثبات کرد و یا توضیح داد، تنها باید حس کرد.
البته محققان هنوز در این مساله به نتیجه ای مشخص نرسیده اند که آیا افرادی که دنبال سرگرمی خاصی می روند شادتر و متعادل ترند یا آنها به دنبال هر جور سرگرمی می روند، چون کلا نسبت به دیگر افراد، شاداب تر و متعادل تر هستند؛ اما مطالعات نشان داده است لذت ناشی از سرگرمی باعث می شود ذهن آنها وارد یک منطقه آرام و راحت شده و این آرامش ، مابقی جنبه های زندگی آنان را تحت الشعاع قرار دهد.
او که بر فعالیت مغزی گلف بازان حرفه ای کار کرده است نتایج جالبی را مطرح می کند.
پروفسور میلتون از M.R.I استفاده کرد تا تغییرات کوچک جریان خون در مغز این افراد را مورد بررسی قرار دهد؛ چرا که حین فعالیت تفریحی قسمتی از مغز که در این کار فعالیت می کند به اصطلاح روشن می شود و جریان خون آن قسمت از مغز بیشتر می شود.
او متوجه شد هر چه فرد گلف باز حرفه ای تر باشد قسمت خاصی از مغز او حین بازی گلف کمتر روشن می شود. به اصطلاح ، آن قسمت مغز به طور خودکار برنامه ورزشی یا تفریحی را طراحی می کند و در نتیجه مغز آزادانه با دیگر فعالیت ها تطبیق پیدا می کند.
بهتر است در این خصوص مثالی بزنیم. دختر بچه ای را تصور کنید که با عروسک مورد علاقه اش بازی می کند. دختربچه ها از این فعالیت لذت می برند.
اگرچه به نظر می رسد کار اصلی او بازی با عروسک است و البته او از صمیم قلب از این عروسک بازی لذت می برد، اما آنچه واقعا اتفاق می افتد این است که با این کار مغز او جذب دیگر جنبه های زندگی می شود و با مراحل مختلف زندگی عادی همانندسازی یا شبیه سازی می کند، یعنی او یاد می گیرد باید برای عروسکش غذا آماده کند (وظیفه شناسی) موقعی که او خواب است ساکت باشد (رعایت دیگران) او را حمام دهد (نظافت و بهداشت) و غیره...
اگر با افرادی که سرگرمی خاصی را دنبال می کنند، صحبت کنید به شما خواهند گفت چقدر جذابیت زندگی برای آنها بیشتر شده است.
به هر حال وقتی فردی سرگرمی خاصی دارد (به عنوان مثال دنبال کلکسیون تمبر است) با افراد، مشاغل و محیطهای متنوع تری آشنا می شود که ممکن است این مساله جهتگیری زندگی او را تغییر دهد. جالب اینجاست که بسیاری از افراد متخصص که شاید ظاهرا مشغله آنها زیاد به نظر برسد سرگرمی خاصی را دنبال می کنند.
پیتر پرایس ، متخصص پزشکی داخلی ، فیزیولوژی و بیوفیزیک دانشگاه آرکانزاس یک صخره نورد است . او به صخره نوردی عشق می ورزد، چرا که یک سرگرمی جسمی خارج از منزل است ، در ضمن یک خصوصیت دیگر هم در صخره نوردی وجود دارد.
این فعالیت باعث می شود فکر او از همه چیز آزاد شود. همه صخره نوردان چنین احساسی دارند و ابراز می کنند در طول مدت این فعالیت ساعاتی را کاملا با فراغ بال و بدون مشغله فکری طی می کنند. پروفسور پرایس ، صخره نوردان و اصلا همه آنها که سرگرمی خاصی را به طور مداوم دنبال می کنند، از احساسی مشترک می گویند.
آنها می گویند انگار روح ما به جریان می افتد. به عبارتی در حین پیگیری مداوم یک سرگرمی ، فرد کاملا جذب کاری می شود که دارد انجام می دهد و دیگر دایم درگیر خود و مشکلات موجود در زندگی نمی شود از وجود خودش لذت می برد. در مصاحبه ای که با 4000 نفر از افراد گروه مورد تحقیق انجام شد، آنها همگی در یک مساله مشترک بودند.
آنها از داشتن سرگرمی خاص لذت می بردند، برایشان شادی و نشاط به همراه داشت و به آن عشق می ورزیدند.
این حس دوست داشتن و نشاط درونی را نمی توان با علوم تجربی اثبات کرد و یا توضیح داد، تنها باید حس کرد.
البته محققان هنوز در این مساله به نتیجه ای مشخص نرسیده اند که آیا افرادی که دنبال سرگرمی خاصی می روند شادتر و متعادل ترند یا آنها به دنبال هر جور سرگرمی می روند، چون کلا نسبت به دیگر افراد، شاداب تر و متعادل تر هستند؛ اما مطالعات نشان داده است لذت ناشی از سرگرمی باعث می شود ذهن آنها وارد یک منطقه آرام و راحت شده و این آرامش ، مابقی جنبه های زندگی آنان را تحت الشعاع قرار دهد.
فرشته آل علی
گفت و گو
