حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
شورای داوری و تفاوت سطح برخوردها
در حال حاضر ، کشاکش های موجود در محل اجلاس شورای داوری در وین بیش از آن که قدرت
و زورگویی واشنگتن را بنمایاند ، نمادی از هنرنمایی دیپلماتیک ایران به منظور احراز جایگاه
شایسته ای در باشگاه هسته ای جهان تلقی می شود و به همین دلیل ، انتظار بروز واکنش های
پرخاشگرانه و عصبی از سوی کاخ سفید و متحدان آن برای مانع تراشی در قبال حرکت علمی
کشورمان در راه نیل به دانش فنی و فناوری هسته ای ، دور از ذهن نیست.
این در حالی است که مورد لیبی - که قصد خود را برای تولید بمب هسته ای پنهان نکرده است - تفاوت ماهوی با برنامه هسته ای ایران دارد و دست کم ، در متن پیش نویس اولیه شورای داوری از همکاری های خوب ایران با بازرسان آژانس بین المللی انرژی هسته ای ، ستایش شده است .
علاوه بر این ، ایران بصراحت نسبت به نبود تلائم میان احداث سلاحهای کشتار جمعی با آموزه های دینی تاکید ورزیده و افزون بر آن ، خواستار ایجاد منطقه عاری از سلاح های هسته ای در خاورمیانه شده است .
اما نگرانی مهم امریکایی ها اساسا از شکل گیری دانش هسته ای بومی در ایران و شکوفا شدن استعداد نهفته در دانشمندان جوان ایرانی نشات یافته است و طبعا ، مانع تراشی های واشنگتن ، هدفی جز محروم کردن ایران از ظرفیت های سرشار انرژی هسته ای ندارد.
به نظر می رسد ، چالش اصلی تهران ، در اقناع طرفهای اروپایی به ضرورت جایابی ایران در باشگاه هسته ای جهان و پذیرش آن به عنوان عضو جدید ، نهفته است .
فرآیند اقناع نیازمند به کارگیری هوشمندی سیاسی و دیپلماتیک و رد و بدل کردن امتیازات متقابل و بالاخره شناسایی و احترام به منافع دوجانبه ایران و اروپاست که گمان نمی رود ذهنیت دیپلماسی خارجی کشورمان نسبت به این مباحث بیگانه باشد.
در عین حال ، می توان مخالفت های امریکا را در شمار نگرش خصمانه ممتد و بلاوقفه آن از 25 سال تا به حال علیه ایران قرار داد و از این رو باید از منابع و ظرفیت های وسیع انقلابی و ملی کشور برای خنثی کردن هرگونه طرح اجرایی امریکا برای عملیاتی ساختن نگرش خصمانه اش علیه نظام سیاسی ایران بهره برد.
یوسف غروی
گفت و گو
