توجه به این اصل که هر موجود زنده ای می تواند ذاتا با اشیای ساخته دست بشر ارتباط داشته باشد، منجر به ایده طراحی خانه هایی تاشو، شده است که در آنها از میله های فولادی مورب استفاده شده است.
بنابراین وقتی زلزله اتفاق افتد یا
حوادث امروز طبیعی دیگری به وقوع بپیوندد، می توان این خانه ها را حرکت داد و از قسمتهای صدمه ندیده آن مجددا استفاده کرد. این ایده توانسته است توجه طرفداران محیط زیست را هم به سوی خود معطوف کند.
نوجیما توانسته است از قوانین این هنر باستانی برای طراحی ماهواره هایی با بهره وری انرژی بیشتری استفاده کند.
در ایالات متحده امریکا نیز فردی به نام رابرت لانگ که از محققان سابق ناساو یکی از استادان اوریگامی است ، نرم افزاری طراحی کرده که Tree Maker نام دارد.
محققان دیگر از آن برای طراحی تلسکوپ های قابل حمل و نقل استفاده می کنند که می توانند شبیه یک گل شکوفا شوند.
ردپای اوریگامی را در بسته بندی های فوری مواد غذایی و سقفهای شلجمی شکل استادیوم ها نیز می توان مشاهده کرد. دانشمندان معتقدند برخلاف بیشتر تصفیه های مبهم و پیچیده ریاضیات ، زیبایی اوریگامی در سادگی است.
در این هنر، خطوط تاخورده با یکدیگر ترکیب می شوند و شکلی منظم و هندسی و بدون درز خلق می کنند. باوجودی که اشکال اوریگامی 3 بعدی به نظر می رسند، اما دو بعدی هستند، چراکه از یک صفحه مجزا ساخته شده اند.
مهندسان می گویند به کمک استفاده از اوریگامی 3 بعدی ، می توان صفحات خورشیدی ساخت که به آسانی در فضا پهن می شوند، یا بطری های پلاستیکی تولید کرد که تحت فشار همانند یک آکاردئون جمع می شوند.
مزیت اوریگامی 3 بعدی این است که در یک جهت استحکام خوبی دارد ولی از جهت دیگر مقاومت خیلی کمی از خود نشان می دهد.
این خصوصیت به دانشمندان ایده ای ارائه کرده است که سازه ای بسازند تا بتواند در برابر نیروهای مختلف داخلی و خارجی مقاومت کند و خراب نشود و با این کار، سبب حفظ جان مردم در برابر
حوادث امروز طبیعی شوند.