آزادی در عراق؛ بخش آخر غارت منابع

جام جم آنلاین:براساس برنامه فعلی امریکا برای عراق ، مجمع ملی موقت از 30 ژوئن تا حداکثر 31 دسامبر 2005 قدرت را در عراق در دست خواهد داشت.این 18 ماه طلایی فرصتی است تا یک دولت غیر منتخب

کد خبر: ۳۶۵۳۴

، آنچه را که حکومت فعلی عراق نمی تواند برای امریکا انجام دهد ، به انجام برساند یعنی از نظامیان امریکایی دعوت کند به طور نامحدود در عراق بمانند و آرزوهای برمر را در مورد کنترل اقتصاد عراق به قوانین لازم الاجرا تبدیل کند.
پس از انجام این خواسته های اساسی امریکا است که از عراقی ها خواسته خواهد شد که نقشی در اداره امور خود به عهده بگیرند.
کاخ سفید این را «حکومت بر خود» می خواند در حالی که درواقع این همان تعریف «حکومت خارجی» است : اشغال و غارت منابع.
این به مفهوم آن است که جهان یک بار دیگر با انتخابی درباره عراق مواجه است.
آیا دمکراسی عراق مرده به دنیا خواهد آمد: با حضور نظامیان خارجی در این کشور ، با کنترل اقتصاد و منابع حیاتی آن توسط شرکت های بزرگ چند ملیتی (امریکایی) براساس قراردادهای چندین ساله ، و با یک برنامه اقتصادی که 60 - 70 درصد جمعیت آن را بیکار کرده است؛ یا دمکراسی آن با قلبی که هنوز می تپد به دنیا خواهد آمد ، که می تواند کشور مورد نظر مردم عراق را بنا کند؛ در یک طرف نیروهای اشغالگر قرار دارند و در طرف دیگر جنبش های روز افزونی که خواهان حقوق سیاسی و اقتصادی در عراق هستند.
نیروهای اشغالگر مجبورند هر روز بیشتر از روز پیش برای درهم شکستن این جنبش ها به زور مرگبار متوسل شوند و عده بیشتری را به کشتن بدهند.
بله ; شاید برخی از بنیاد گراهای مذهبی و طرفداران صدام در حال بهره برداری از این خشم باشند اما همان وجود این نیروهای طرفدار دمکراسی به خودی خود نوعی معجزه است.
پس از 30 سال دیکتاتوری ، جنگ ، تحریم و حالا اشغالگری ، این قطعا قابل درک است زیرا عراقی ها با تقدیر گرایی و بی تفاوتی با دشواری های بیشتری مواجه می شوند.
به نظر می رسد خشونت شوک درمانی برمر صدها هزارعراقی را وادار به اقدام کرده است.
این شهامت شایسته حمایت ما است.
در مجمع جهانی اخیر در بمبئی من و خانم «آروند هاتی روی» ، از نیروهای جهانی که با جنگ عراق مخالفت کردند ، خواستیم تا به نوعی «مقاومت جهانی در برابر اشغالگری بشویم».
وی پیشنهاد کرد دو تا از شرکت های بزرگی را که از خراب کردن عراق سود می برند برای تحریم و نافرمانی مدنی انتخاب کنیم.
بوش در سخنرانی سالانه خود گفت:«به عقیده من خداوند در هر قلبی تمایل به زیستن در آزادی را به ودیعه گذاشته است و حتی وقتی که این تمایل در طول دهه ها با ظلم و ستم سرکوب شود ، دوباره سربلند خواهد کرد».
مردم عراق هر روز درستی نظر او را ثابت می کنند و این صداهای سربرآورده فریاد می زنند:«نه ، نه ، امریکا، بله ، بله ، انتخابات».