شاهزاده و هفت وزیر فرزانه

در قرن ششم نثر فارسی به کمال می‏رسد و از جمله نمونه‏های خوب نثر فارسی در این قرن، سِندبادنامه اثر ظهیری سمرقندی است.

این کتاب بارها در زمان‌های مختلف به شیوه نویسندگان و شاعران آن دوره نگارش شده است که می‌توان به سِندباد منظوم رودکی، ترجمه منثور ابوالفوارس فناروزی، سِندباد منظوم ازرقی هروی، سِندبادنامه منثور ظهیری سمرقندی، سِندبادنامه منظوم عضد یزدی و... اشاره کرد.سندبادنامه کتابی است در آداب کشورداری و رفتار با رعیت و از لحاظ ترکیب مانند کلیله و دمنه نگارش شده است به این معنی که طی یک داستان اصلی، حکایت‌ها و داستان‌های دیگری نیز می‌آید.در کتاب سِندبادنامه دو بخش مهم و اصلی دیده می‌شود؛ یکی داستان عشق کنیزک بر شاهزاده که مانند داستان «سیاووش و سودابه» و «یوسف و زلیخا» است و البتّه محور اصلی کتاب واقع شده است و دیگری حکایت هفت وزیر و شفاعت آنها و ارشاد پادشاه است که خود بخش مهمی از کتاب را شامل می‌شود و البته شباهت فراوانی با کتاب بختیارنامه و حکایت ده وزیر در آن کتاب دارد.

اما در میان دو بخش مهم و اصلی، حکایات و داستان‌های شیرین و حکمت‌آمیزی نقل شده که شخصیت‌های این حکایات مردم، حیوانات و پرندگان هستند.

بسیاری از نویسندگان و شاعران در آثار خود از سِندبادنامه استفاده کرده‌اند که نشان‌ دهنده اهمیت این کتاب در نزد آنهاست. برخی از داستان‌های مثنوی مولانا جلال‌الدّین محمّد بلخی در سِندبادنامه مشاهده می‌شود.شاید دانستن این نکته بر اهمیت انتخاب و شوق خواننده این اثر بیفزاید که پس از انجیل، سِندبادنامه، دومین کتابی است که به بیشتر زبان‌های زنده دنیا ترجمه شده است و از این جهت یکی از کتاب‌های ادبیات جهانی به شمار می‌آید. برخی از این ترجمه‌ها عبارتند از: یونانی، عبری، عربی، انگلیسی، آلمانی، روسی، سریانی، سوئیسی، فرانسوی، ارمنی، گرجی، ایتالیایی، اسپانیایی، هلندی، ترکی، مجاری، بلغاری، چک، ازبکی، اسلواکی و... .

بازنویسی این کتاب با روایتی ساده و روان به وسیله مهدی نصیری دهقان با عنوان «شاهزاده و هفت وزیر فرزانه» توسط انتشارات شانی منتشر شده است.