حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
براساس بررسیهای آماری انجام شده در کشورهای بزرگ، همهساله باید بیش از یکچهارم پلها را در مسیرهای درونشهری و برونشهری تعمیر یا بازسازی کنیم که بیش از 140 میلیارد دلار هزینه دربر خواهد داشت. این در حالی است که با ساخت پلهای بادی، این فرآیند با هزینهای کمتر و در مدت زمان کوتاهتری انجام خواهد شد.از آنجا که در این روش مقایسه با روشهای متداول پلسازی از مواد اولیه کمتری استفاده میشود و کاربرد ماشینآلات سنگین پلسازی به حداقل ممکن میرسد، هزینه احداث پل تا حدود 20 درصد کاهش خواهد یافت.
این در حالی است که اگر پیش از این ساخت یک پل 8 متری بیش از 2 ماه به طول میانجامید، در این روش این کار در مدت زمان 11 روز پایان خواهد یافت. از آنجا که لولههای کربنی از بتون در برابر عوامل محیطی و تغییرات ناشی از آنها محافظت میکنند، پیشبینی میشود عمر مفید هریک از این پلها به 100 سال یعنی 2 برابر طول عمر پلهای استاندارد افزایش یابد.
برای ساخت این پل در نخستین مرحله، کارگران لولههای ساخته شده از الیاف کربنی را از بستهبندی خارج کرده و به کمک پمپ هوا، فضای داخلی این لولهها را از هوا پر میکنند، سپس آنها را در داربستی قرار میدهند تا آنها را به شکل کمان درآورند، سپس سطح هریک از لولهها را با پوششی از جنس رزین میپوشانند تا به این ترتیب استحکام هریک از لولههای کربنی قوسیشکل به دو برابر استحکام لولههای فولادی افزایش یابد.
در مرحله بعد، کارگران هریک از این لولههای قوسیشکل 30 کیلویی را در محل احداث پل قرار داده و در قسمت بالا و پایین این لوله، صفحات موجداری از جنس پلیمر با پوششی از جنس الیاف کربنی تقویت شده، قرار میدهند که وزن خودروهای عبوری از سطح پل را به این لولهها منتقل میکنند. در مرحله بعد از طریق منفذی که در بالای هر لوله ایجاد میشود، فضای داخلی هر لوله با بتون پر خواهد شد و در نهایت چند روز پس از پایان این مرحله، سطح پل با ماسه پوشانده شده و آسفالت میشود. انجام این فرآیند با در نظر گرفتن زمان لازم برای تخریب پل قبلی تنها 11 روز کاری به طول خواهد انجامید.
فرانک فراهانیجم
منبع: scientific american
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....