عید فطر

 فقط یک شادمانی ساده برای یک اتفاق خاص نیست، جشنی است که انگار آدم برای خودش می‌گیرد، آدمی که توانسته یک ماه بر نفس خودش غلبه کند تا پیش از هر چیز نشان دهد اگر اراده داشته باشد خیلی کارها از دستش بر می‌آید، آدمی که نفس را کنار زده و این کنار زدن نفس یعنی نه گفتن به هر خواهش و هوسی که در سرت شکل می‌گیرد. این کار کمی است و لابد خود خدا هم می‌دانسته که چه کار سختی است وگرنه نمی‌گفت در عزیزترین ماه، آدم‌ها دست به امتحان خودشان بزنند. اگر از این امتحان سربلند بیرون آمده باشی، تو برده‌ای. برای همیشه برده‌ای. آن وقت عید فطر دیگر یک عید معمولی نیست. جشنی است عظیم و باشکوه که در آن فقط 2 نفر حضور دارند. تو که به فرمان پروردگارت سخت‌ترین کار ممکن را کرده‌ای و پروردگاری که از آفریدن چنین مخلوقی به خود می‌بالد.