قورباغه و گاو

در این ستون گزیده‌ای از تاملات فکری جبران را از بخشی از این کتاب به نام «ماسه و کف» انتخاب کرده‌ایم. این بخش شامل جملات قصار و کوتاهی است که این نویسنده و شاعر در حوزه‌های مختلف آن را نگاشته است:

* خدا اندیشید و اندیشه اولش فرشته بود و خدا سخن گفت و نخستین کلمه‌اش، انسان بود.

* هرگز در پاسخ، عاجزانه درنمانده‌ام مگر در برابر کسی که از من پرسید: تو کیستی؟

* بشریت، رود پرتلاطمی از نور است که از دره‌های ازل آغاز می‌شود و به دریای پهناور ابد می‌ریزد.

* تو کوری، من هم کرولالم، پس دست در دست من بگذار تا یکدیگر را داشته باشیم.

* ارزش انسان در چیزی که به دست می‌آورد نیست. بل ارزش انسان در چیزی است که مشتاق به دست آورد آن است.

* گاه صدای قورباغه بلندتر از صدای گاوان است، اما قورباغه‌ها نمی توانند گاوآهنی را برای شخم خاک به حرکت درآورند و نیز از چرخاندن چرخ آسیاب عاجزند و در ضمن تو از پوستشان کفشی نمی‌توانی ساخت.

* همانا شعر عبارت است از مقدار زیادی شادی، رنج و سرگشتی به اضافه مقدار کمی لفظ و لغت.

* چه بسیار برای فرزندانمان لالایی می‌خوانیم تا خود به خواب رویم.

* محبت کلمه‌ای است از نور که دستی از نو آن را بر صحیفه‌ای از نور نوشته است.

* وقتی دستت کوه آتشفشان است چگونه انتظار داری در دست‌هایت گل بروید؟

*‌ وقتی پشت به آفتاب می‌کنی چیزی به جز سایه خودت نمی‌بینی.

* اگر کهکشان در اعماق وجود من نبود چگونه می‌توانستم آن را ببینم و بشناسم؟

* گوش حق نیوش، کم از دهان حقگو نیست.

* لاک‌پشت‌ها، راه‌ها را بهتر از خرگوش‌ها می‌شناسند.

* بی‌شک در نمک نیروی شگفت و مقدسی است. نیرویی که در اشک ما و دریا وجود دارد.

* بشریت زنی است که گریه برمردان بزرگ را دوست دارد و اگر مردی بود هرآینه از شکوه و عظمت آنان شادمان می‌گشت.