کودکان لجباز

رفتار با کودکان بیش‌فعال شرایط خاص خودش را می‌طلبد و مهم‌تر از آن حوصله. شما قبل از هر چیز باید بدانید بهتر است در مورد شیدا تشویق و تنبیه فوری انجام شود تا اثر کند، یعنی درست پس از رفتار اشتباهی که انجام داده است. نکته مهمتر این‌که او باید بداند به خاطر کدام رفتارش تشویق یا تنبیه شده است. تنبیه می‌تواند با یک اشاره، نگاه یا محروم کردن او از چیزهایی که دارد، باشد. اما به یاد داشته باشید نباید نیازهای اصلی کودک را از او گرفت. نیازهای اصلی مثل غذا، آب، خوابیدن، سلامتی، احساس امنیت و نیاز به دوست داشته شدن.

با شیدا به آرامی صحبت کنید و بکوشید رفتار خوبی را که از او سر می‌زند به زبان بیاورید و به او آفرین بگویید.

در برخورد با او از کلماتی مثل «نه، نکن و بس» کمتر استفاده کنید.

وظایف شیدا در خانه را مشخص کرده و آنها را به دفعات برای او تکرار کنید تا با آنها آشنا شود و یاد بگیرد. دقت کنید که کودکان بیش‌فعال ممکن است وظایف خود را بزودی یاد نگیرند، ولی باید با صبر و حوصله آنها را به او یاد بدهید.

به شیدا مسوولیت بدهید، زیرا برای رشد هر کودک سپردن مسوولیت به او لازم است، ولی باید در توانش باشد. نکته مهم‌تر این‌که حتی اگر شیدا مسوولیتش را ناقص انجام داد، بازهم از او تشکر کنید.

بالاخره این‌که سعی کنید بیش از حد دلسوز و نگران او نباشید، مشکل بیش‌فعالی بتدریج اصلاح می‌شود.

دوست عزیز جای نگرانی نیست. حسادت کودک اول نسبت به فرزند دوم اتفاقی کاملا طبیعی و قابل کنترل است. شما باید با حوصله با واکنش‌های او حتی گاهی رفتار پرخاشگرانه‌اش برخورد کنید و از روش‌های گوناگون برای ایجاد این آمادگی استفاده کنید. یکی از روش‌های مهم، صحبت با اوست در مورد این‌که یک خانواده تنها از پدر و مادر و یک فرزند تشکیل نمی‌شود و در بسیاری خانواده‌ها به طور طبیعی تعداد فرزندان بیش از یک نفر است (البته با در نظر گرفتن مقطع سنی کودک، می‌توان این موضوع را هرچه مناسب‌تر مطرح کرد). علاوه بر تشریح ساختار مختلف خانواده‌ها می‌توانید روابط میان خواهر و برادرها را هم برای او توضیح دهید و از منافع و مزایای در کنار هم بودن بگویید. تلاش کنید با طرح داستان‌هایی از دوران نوزادی دخترتان، او را با شرایط واقعی نوزاد آشنا کنید.

شما باید به این نکته توجه کنید که دخترتان از دیدن عکس‌های مربوط به دوران نوزادی‌اش و همچنین شنیدن داستان‌هایی در این‌باره، خیلی خوشحال می‌شود و به این ترتیب برای درک وضعیت نوزاد در شرایط بسیار مناسبی قرار می‌گیرد. همچنین درباره نوزادی کودکان فامیل هم می‌توانید داستان‌هایی مطرح کنید تا دخترتان در کنار آشنایی با شرایط نوزاد با او احساس نزدیکی بکند. کار دیگری که حس نزدیکی با نوزاد را در دختر شما برمی‌انگیزد، اجازه دادن به او برای لمس کردن حرکات جنین در شکم شماست. این کار ارتباط روحی و جسمی دو کودک را بالا می‌برد. آنچه در این میان خیلی مهم است ایجاد حس مشارکت در دخترتان برای انجام کارهای مربوط به نوزاد است؛ از آماده کردن اتاق و وسایل او گرفته تا خرید اسباب‌بازی و هدیه برای او. در نهایت این‌که به دخترتان اجازه بدهید هنگام تولد نوزاد جدید، از اولین کسانی باشد که او را ملاقات می‌کند. به این ترتیب در مجموع او احساس می‌کند نه‌تنها باید از ورود نوزاد جدید به خانه و خانواده‌اش خوشحال باشد، بلکه حتی وظایفی نیز برای مراقبت از او دارد. ضمن آن که مراقب باشید مسوولیت‌های واگذار شده در حد توان او باشد تا احساس عدم موفقیت، خشم و پرخاشگری درونی در دخترتان ایجاد نکند.

آزاده تنها