جام جم آنلاین: امین جان امین از 2 هفته پیش که لبهایش را به هم دوخت ، قول داد آب و غذا
نخورد.
کد خبر: ۳۳۸۴۰
این افسر سابق مین جمع کن استان پکتیا در افغانستان
، دیروز به علت دردهای شدید کلیوی و رساندن آب از راه سرم به بدنش در بیمارستانی در کانبرا بستری شد.
دوستانش می گویند او تصمیم گرفته است بمیرد ، مگر این که کاری برای 283 همنوع او که در
اردوگاه آوارگان استرالیا در جزیره «نائورو» زندانی هستند، انجام شود.
حسن غلام ، از جامعه قومی هزاره در استرالیا ، که دایما با زندانیان نائورو در تماس است ، گفت :
اعتصاب کنندگان مصمم هستند. آنان روی تخت های خود در بیمارستان نوشته اند: پس از مرگ
لب هایم را باز نکنید.
از روز 9 دسامبر که اعتصاب غذا آغاز شد ، تعداد آنان به 35 نفر رسیده و 15 نفرشان به علت
گرسنگی و تشنگی و گرمای شدید، 50 درصد سانتیگراد فصل خشک منطقه ، بستری شده اند.
آنان برای فرار از آفتاب داغ زیر پلاستیک پناه می گیرند و دوستانشان گاهی با حوله مرطوب
بدنشان را خیس می کنند و آنان را تکان می دهند تا از زنده بودنشان مطمئن شوند. آنانی که بیهوش
می شوند به بیمارستان انتقال می یابند اما حداقل 2 نفر از آنان بار دیگر به دوستان اعتصابی خود
پیوسته اند. بعضی از آنان خون ادرار می کنند.
بیشتر زندانیان شهروند افغانستان هستند که حالا کشورشان کشوری امن به حساب می آید و به
همین دلیل به پناهندگی پذیرفته نمی شوند.
تعدادی عراقی و فلسطینی نیز در میان آنان هستند که به همین بهانه از اعطای پناهندگی به
آنان خودداری می شود.تقریبا یک سوم بازداشتی ها کودک هستند.
چامان شاه نصیری در ابتدای اعتراض ها گفت: «حالا ، که در مراکز بازداشت ساخت استرالیا
هستیم ، با ما بهتر از طالبان یا سایر دولت های بی رحم رفتار نمی کنند.»