شکستن شیشه عمر

شیشه با موادی ارزان‌قیمت و بسادگی در لابراتوارهای غیرقانونی و زیرزمینی به روشی فوق‌العاده خطرناک تولید می‌شود. متاسفانه این ماده به‌عنوان یک تهدید روز در جامعه ما مطرح است. متاسفانه مصرف این ماده مخدر در کشور روند افزایشی دارد و مهم‌تر از همه درگیری نسل جوان با این ماده است که این هم مختص ایران نیست و در اغلب جوامع صنعتی مشاهده می‌شود. به‌طور مثال کشورهای سنگاپور، تایلند و چین نیز با مشکلات ناشی از مصرف شیشه روبه‌رو شده‌اند.

شیشه به عنوان یک محرک قوی می‌تواند موجب افزایش سطح هوشیاری و فعالیت جسمانی شده و اشتها را کاهش دهد. مصرف‌کنندگان این ماده، پس از مصرف دچار غلیان شدید و زودگذر احساسات شده و در بعضی موارد با نوعی تجربه و کشف معنوی مواجه می‌گردند. شیشه را اغلب به صورت دودی مصرف می‌کنند هرچند به صورت تزریقی نیز قابل مصرف است. مصرف شیشه در انسان رفتارهای کاملا مخاطره‌آمیز ایجاد می‌کند و فرد را در برابر محرک‌های هشداردهنده بی‌تفاوت می‌کند. فرد مصرف‌کننده به انرژی و هیجان کاذبی دست پیدا می‌کند که می‌تواند بسیار خطرناک باشد. برای مثال ممکن است این افراد رانندگی‌های عنان‌گسیخته‌ای از خود نمایش دهند یا دست به معاملات خطرناک بزنند، به طوری که حتی جانشان را تهدید کند. این افراد دارای انرژی کاذب می‌شوند یعنی همه حس ‌کنند که این افراد چقدر پرتوانند. با همه صحبت می‌کنند و خیلی پرحرف می‌شوند. اصلا انگار به خواب احتیاج ندارند و گاهی ممکن است چند تا کار را هم زمان با هم انجام دهند. همچنین این افراد دارای افکار بزرگ‌منشانه خواهند شد و فکر می‌کنند که بقیه افراد خوار و خفیف هستند و آنها از پس هر کاری به راحتی برمی‌آیند و دارای نبوغ و انرژی خاصی هستند. اعتماد به نفس بالای مصرف‌کنندگان شیشه گاهی به جنون می‌انجامد. متاسفانه برخی شیشه را وسیله ای برای لاغری می دانند. با مصرف شیشه در مدتی اندک به طور قابل ملاحظه‌ای می‌توان لاغر شد و دلیل آن هم بی‌اشتهایی ناشی از مصرف است. اما این کار، روشی بسیار خطرناک برای کنترل وزن است.

اعتیاد به شیشه نیز مانند هر اعتیاد دیگر با همان «بار اول» آغاز می‌شود و از آنجایی که تحریک مصنوعی مغز اعتماد شخص را افزایش می‌دهد، مصرف‌کننده نه تنها بسادگی قادر به ترک آن نخواهد بود، بلکه در صورت ترک هم، لذات زندگی عادی برایش بی‌معنا شده و امکان ابتلا به افسردگی در او افزایش می‌یابد. معمولا کسی که معتاد به مصرف شیشه شده است، هرگز به اندازه اولین مرتبه احساس نشئگی نمی‌کند. با بالا رفتن میزان مقاومت بدن برای رسیدن به احساس خوشی، میزان ماده مصرفی بالا و بالاتر می‌رود و موجب شدیدتر شدن خطر مسمومیت و مرگ خواهد شد. قطع یکباره مصرف شیشه باعث علائم مانند کم آوردن انرژی، سراسیمگی، تیک‌های عصبی، خواب طولانی و آشفته به‌هم ریختگی‌های روانی افسردگی، اضطراب و عدم تعادل در رفتار می‌شود‌.