حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اینترنت در ژنو؛ نه آسیایی شد نه آفریقایی علیرضا خراسانی
وقتی اسم مقاله پیشین خود را تولد دوباره اینترنت در ژنو گذاشتم ، بنابر رعایت پند استادان از علامت سوال در تیتر استفاده نکردم تا متهم به بیسوادی
اینک با نشستن گرد و غبار از کفش فرنگ رفته ها می توان نیم نگاهی به نشاکاری های حضار در اولین کنفرانس جامعه اطلاعاتی انداخت و قضاوتی عادلانه برای کنفرانس تونس 2005 نمود.
لشکر 11 هزار و 47 نفری در ژنو دست کودک تازه به راه افتاده را (اینترنت) مانند دایه های مهربانتر از مادر گرفته بودند و می کشاندند، غافل از این که روت سرورها همچنان سرجای خود مشغول به کار بودند.
وعده حضور 60 رهبر بلندپایه در کنفرانس آب رفت و در نهایت به 37 رهبر عمدتا آسیایی و آفریقایی (ازجمله رابرت موگابه) ختم شد.
مضحک تر از همه دیدن و خواندن خبری مبنی بر موافقت کشورها بر سر مدیریت جدید اینترنت بود که گویا تنها یک نفر و یک سایت ایرانی آن را مثل افتادن سیب از درخت کشف کرده بود.
چنین خبری در هیچ جای دنیا نه به چشم خورد و نه حرفی از آن به میان آمد. از این که بگذریم ، کنفرانس شروع شد: روز اول ، روز دوم و روز سوم! رسانه های تصویری دنیا گویا با اجلاس کاملا قهر کرده بودند و حتی سایتها نیز هنگام جستجوی خبر به قاره آفریقا و آسیا ختم می شد و چیز چندان دندان گیری به چشم نمی خورد.
بناچار خبرنگاران سراغ مسائل حاشیه ای رفته و مطابق معمول برای آفریقایی ها و بنگلادشی ها اشک ریختند و بعد اینترنتی جدید در حد حرافی های دوباره تعریف کردند و ویزای تونس را برای سال 2005 درخواست نمودند.
اروپایی ها هم که از پیش موضع طرفدار امریکا داشتند، خود را به کوچه علی چپ زدند و همگی با غیب شدن از کنفرانس سر از کنفرانس سران اتحادیه اروپایی در بروکسل درآوردند و انگار نه انگار که اتفاقی افتاده است.
پس از 1800 ساعت کار روی Plan of action سرانجام یوشیو اوتسومی ، دبیر کنفرانس راه طولانی ختم شده به ژنو را تمام شده اعلام کرد و جاده ای جدید و مگابیت بانده (به جای 4 بانده) به سوی تونس کشیده و با دست نشان داد.
وی در ضمن تشکر از 11 هزار و 47 میهمانی که قدم رنجه فرموده بودند نیز گفت :
!The summit is a process, NOt a product و این چنین زحمات 5ساله خود و همکارانش را پایان یافته اعلام کرد.
وی رویش نشد که دوباره از کلمه Draft جلوی Plan of actionاستفاده کنند؛ اما همگی در آخر کنفرانس فهمیدند که هیچ اتفاق خاصی برای عملی شدن خواسته ها نیفتاده و همه چیز در حد حرف (Draft) باقی مانده و دوباره وعده های عملیاتی (ACT) به کنفرانس تونس محول شده است.
و حرفها نیز در حد Draft plan of action ماسید.
اگر من در ژنو بودم ، حتما از شنیدن آخر شاهنامه به سبک سازمان مللی آن یخ می کردم! در این ( Draft به معنی حرافی) 14 صفحه ای در فرمت ورد به آدرس زیر:
http://www.itu.int/dms_pub/itu-s/md/03/wsis/doc/S03-WSIS-DOC-0005!!MSW-E.doc
توروخدا اسم فایل را ببینید! آن وقت اینها می خواهند اینترنت را نیز بچرخانند!!) تا دل آدم بخواهد از واژه Eبه معنی الکترونیکی جلوی تمامی مضامین و دایره المعارف بشری قرار داده اند.
e-agriculture, e-environment, e-Health, e-employmentو هزاران e دیگر.
در هیچ جای این Draft نیامده است که مثلا آقای فلانی این فیبر نوری را بگیرد و یا سیم بی سیم را بگیرد! و به فلان نقطه ببرد.
تنها گفته شده است که تا چند سال دیگر این آقا در آخرین روستای قطب نیز با زدن یک دکمه می تواند روی اینترنت آپولو هوا کند.
در انتها نیز آمده ابتدای سال 2004 میتینگی جدید برگزار شده تا درباره کنفرانس تونس نکات اصلی plan of act روشن شود؛ البته به سطوح ملی ، منطقه ای و بین المللی آن با همکاری سازمان ملل و اتحادیه های دیگر (که نامی برده نشده و احیانا ICANN نیز هست) اشاره شده است.
البته وقتی صاحبان اینترنت در کنفرانس نبودند، واقعا چه چیزی قرار بود عملی شود؛ و به اصطلاح ACT شود و نه!Draftدر نتیجه تا رسیدن کنفرانس سال 2005 چیزی نمانده و بهتر است کشورها به جای غرزدن با کارنامه ای درخشان در صنعت آی تی خود به آنجا رفته و به جای حرف زدن با ارائه راهکارها و تجربه های عملی شده خود، نشان دهند که می توانند در حد کشورهای صاحب فناوری ، قدرت داشته و سهمی بزرگ در مدیریت آینده بر اینترنت داشته باشند.
http://www.itu.int/wsis/geneva/newsroom/highlights/12.html
گفت و گو
