اسناد، آثار و عکس‌ها در عمارت عین‌الدوله

شیبانی از آن شاعرانی است که در جوانی درگذشته‌است. اهل کاشان است، با سهراب سپهری همدوره و دوست بوده و نوشته‌ها و آثار تجسمی قابل توجهی از خودش به جا گذاشته‌است. شیبانی پسر یکی از خانواده‌های سرشناس دوره قاجار بود. از خانواده فتح‌الله شیبانی شاعر بازگشتی دوره قاجار.

او در جوانی نقاشی را انتخاب کرد و وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد؛ البته بعد از آن‌که در هنرستان رشته طراحی پارچه و لباس خواند و عاشق کارهای پیکاسو شد. آشنایی‌اش با رنگ، ترکیب رنگ‌ها و طراحی پارچه او را به سمت ایجاد طرح‌های جدید و بدیعی هدایت کرد که شباهت زیادی به سبک کوبیسم و نقاشی‌های پیکاسو داشت. وی تا پیش از آن‌ با پیکاسو آشنایی نداشت. این آشنایی افق‌های جدیدی در زندگی هنری شاعر و نقاش جوان باز کرد.

شیبانی از دانشکده هنرهای زیبا لیسانس نقاشی‌اش را گرفت و دوستی‌اش را با سهراب سپهری حسابی قوت بخشید. آشنایی و دوستی‌ای که با نویسندگانی مثل نیما، هدایت، جلال آل‌احمد، سیمین دانشور و دیگر نویسندگان و بزرگان ایرانی آن‌زمان داشت در زندگی حرفه‌ای او تاثیر بسیاری گذاشت.

با این همه شاعر و نقاش ایرانی، در 20 آبان 1370 در سن 67 سالگی، در حالی که ماه‌ها به بیماری سرطان مبتلا شده بود،‌ از دنیا رفت. اگرچه این هنرمند عمر نسبتا کوتاهی داشت اما وجود 3 کتاب شعر به نام‌های «جرقه (1322)»، «آتشکده خاموش (1324)» و «سراب‌های کویری (1356)»، نویسند‌گی چندین اپرا و نمایشنامه، کارگردانی 14 فیلم، برگزاری 52 نمایشگاه نقاشی در داخل و خارج از ایران و برنده شدن جوایزی در بی‌ینال‌های داخلی و خارجی بهانه‌های غیرقابل انکاری هستند برای این‌که سری به نمایشگاه آثار اسناد و عکس‌های شیبانی در گالری برگ و عمارت عین‌الدوله بزنیم و از دیدن آنها لذت ببریم.