آماده ظهور هستی؟
یکی از علمای تهران نقل میکند: نزد استادی درس میخواندم. من و یکی از دوستانم شاگردان خاص ایشان بودیم و علاقه ویژهای به ما داشت. رابطه ما با ایشان تا حدی صمیمانه بود که تقریباً حالت خانهزادی و پدر و پسری داشتیم و درس را در منزل ایشان برگزار میکردیم. ایشان در خانهاش اکثر مواقع باز بود تا اگر مردم سوال یا درخواستی از این عالم دارند براحتی با ایشان ملاقات کنند. گاهی که داخل منزل میشدم میدیدم ایشان در حال استراحت هستند. برای ما جالب بود که ایشان هر هنگام استراحت میکند با قبا میخوابد و عمامهاش را جایی نزدیک خودش میگذارد. این نکته برای ما سوال بود که چرا ایشان این گونه استراحت میکند و با قبا میخوابد؟ اینکه این مطلب را از ایشان بپرسیم برای ما سخت بود.
در یکی از مناسبتها ایشان در مسجدشان منبر رفته بود و پیرامون شرایط منتظر و چگونگی انتظار مباحثی را مطرح کرد. من و هم مباحثهام هم در این جلسه بودیم. در اثنای سخن ایشان هنگامی که از وظایف منتظران بیاناتی را ایراد نمود، گفت: امام زمان(عج) که تشریف میآورد باید آماده و پا در رکاب باشی و مدام انتظار ظهور را داشته باشی. فرض کنید در ساعتی که امام زمان (عج) دست به پرده خانه کعبه زدند و بانگ «انا بقیهالله» را سر دادند و امر فرج محقق شد آیا تو تازه میخواهی دنبال لباست بگردی؟ تازه میخواهی خودت را آماده کنی؟ این رسم عاشقی نیست چرا که حداقلش این است که دیرتر به صف سربازان حضرت ملحق میشوی. باید آماده و مهیا باشی تا بانگ ظهور زده شد، بتوانی جزو سابقون سربازان حضرت حجت باشی و این افتخار نصیبت شود که جزو اولین کسانی هستی که به یاری فرزند فاطمه شتافتی. این سخن ایشان گویا پاسخی بود برای سوالی که ما جرات نداشتیم از ایشان بپرسیم و راز و رمز آن رفتارشان برای ما روشن شد که این استاد بزرگوار آنچنان ظهور را نزدیک و واقعی میداند که برای ملحق شدن به امام زمان(عج) حتی به اندازه وقت یک قبا پوشیدن را هم نمیخواهد از دست دهد. این یک منتظر است و وای به حال کسی که ادعای دوست داشتن حضرت حجت را دارد و به ریا بانگ العجل العجل را سرمی دهد ولی هنگام ظهور در حال گناه و معصیت باشد! چنین کسی چقدر عقب است!
مهدی عامری وبلاگ قول سدید
گفت و گو
