حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
یدالله پرمون، مدیرکل حفظ و احیای میراث معنوی سازمان میراث فرهنگی، وظایف خانههای نقالی را شامل 3 بخش پژوهش، آموزش و اجرا دانست و گفت: در بخش پژوهش لازم است هر چه سریعتر تمامی نقالیهای بومی اجرا شده با گویشهای متنوع و روایتهای داستانی گوناگون گردآوری و ثبت صوتی و تصویری شوند. همچنین این گروه باید نسبت به شناسایی همه نقالان مناطق برای بهره گرفتن از آنان اقدام کنند. وی ادامه داد: در بخش آموزش نیز باید در خانههای نقالی، فضاهایی مناسب برای آموزش علاقهمندان فراهم شود تا مرشدان مشهور مناطق، امکان آموزش شاگردان خود را به شیوه و آداب استاد و شاگردی داشته باشند.
به گفته پرمون، از فرآیند آموزش نقالی نیز میتوان فیلم تهیه کرد و به این ترتیب این شیوه را نیز از خطر فراموشی نجات داد. براساس این گزارش، سازمان میراث فرهنگی به منظور حمایت و پاسداری از این هنر، چندی پیش پرونده نقالی هنر قصهگویی یا قصهپردازی دراماتیک ایرانی را تهیه و برای ثبت در فهرست پروندههای پیشنهادی میراث معنوی نیازمند پاسداری یونسکو به این سازمان ارسال کرد که براساس تقسیمبندیهای مربوط به میراث معنوی، پرونده مذکور در چارچوب هنرهای اجرایی قرار میگیرد. این گزارش میافزاید: تاکنون نام بیش از 100 نفر نقال در قید حیات از سراسر کشور گردآوری شده که 90درصد آنان دهه هفتم زندگی خود را سپری میکنند، بههمین دلیل سازمان میراث فرهنگی قصد دارد در گام نخست پیش از آنکه حاملان ادبیات و استادکاران شفاهی از دست بروند، ادبیات نقالی را گردآوری کند.
نقالی گونهای از نمایش سنتی ایرانی است که در آن نقال یا نقالان، داستانی تاریخی، اسطورهای یا افسانهای را به شعر یا نثر با بهرهگیری از شگردهای نمایشی در گفتار، حرکات بدنی و حالات چهره مناسب ارائه میکنند، بهگونهای که احساسات مخاطب را برانگیخته و او را وارد دنیای داستان کند.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....