حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
عباس احمدپناهی که اواخر سال گذشته به عنوان رئیس جدید فدراسیون کاراته برگزیده شد، در نخستین گام غلامرضا دباغیان، سرمربی پیشین تیم ملی را به عنوان دبیر سازمان تیمهای ملی برگزید تا معجونی از تفکرات این دو، سبک جدیدی از آمادهسازی تیم ملی را پیشروی ستارگان این رشته قرار دهد. تیم جدید مدیریتی فدراسیون که به ظاهر دنبال نوآوری بوده است، روشهای قبلی آمادهسازی تیم کشورمان را غیرمستقیم منسوخ شده میداند و به همین سبب تصمیم به تفکیک تیم ملی به 4 تیم گرفت تا اردونشینان در 4 نقطه مختلف و زیرنظر مربیانی جداگانه به آمادهسازی بپردازند. فاصله نزدیکی که بین رقابتهای جهانی صربستان و مسابقههای آسیایی گوانگجو وجود دارد بهترین توجیه برای این تصمیم تازه است. تصمیمی که سلیمانی و آرینخو با آن مخالف بودند و عطای همکاری با تیم ملی و فدراسیون را به لقایش بخشیدند.
براساس تقویم بینالمللی، رقابتهای جهانی صربستان از روز ششم آبانماه کلید میخورد و به فاصله کمتر از یک ماه (2 تا 5 آذر) مسابقههای کاراته بازیهای آسیایی گوانگجو برگزار خواهد شد. فدراسیون جدید بر این عقیده است که فاصله زمانی بین این دو تورنمنت کم بوده و نمیتوان یک تیم را برای هر دو رده آماده کرد. به همین سبب تیم ملی از حالا به 4 تیم تفکیک شده تا هر گروه با 2 مربی به آمادهسازی بپردازند. عباس احمدپناهی، رئیس جدید فدراسیون در دفاع از طرح خویش میگوید: تقسیم تیم ملی به 4 دسته به معنای داشتن 4 تیم ملی نیست. فقط ورزشکاران زیرنظر 4 دسته از مربیان آماده میشوند. در سالهای پیش این طور بود که حتی 70 ورزشکار زیرنظر تعداد محدودی مربی تمرین میکردند در حالی که با روش جدید این تعداد ورزشکار زیر نظر 8 مربی و در 4 دسته کار میکنند. البته قرار است اواخر خردادماه یک مسابقه انتخابی برگزار کنیم تا دو تیم مجزا برای مسابقههای جهانی صربستان و بازیهای آسیایی گوانگجو مشخص شوند. پس از انتخاب تیمهای ملی، از بین 8 مربی کنونی 2 نفر را به عنوان سرمربی برای تیمها انتخاب میکنیم تا بقیه به عنوان مربی در کنار آنها مشغول به کار شوند.
ساز مخالف
رئیس فدارسیون کاراته در حالی با اشتیاق از طرح خود سخن به میان میآورد که کادر فنی قبلی تیم ملی نسبت به آن اعتمادی ندارد و مخالف تقسیم شدن تیم ملی به 4 گروه است. محمود آرینخو مدیر سابق تیمهای ملی مخالفت جدی خود را با تصمیم فدراسیون اعلام کرد اما وقتی آن را بیاثر دید، از سمت خود کنار کشید و با فدراسیون قطع همکاری کرد. علیرضا سلیمانی هم در چنین وضعیتی عطای سرمربیگری تیم ملی را به لقایش بخشیده است و حتی حاضر به مذاکره با فدراسیون نیست. احمد پناهی در این زمینه میگوید: سلیمانی را شخصا به جلسه دعوت کردم که حضور نیافت و آرینخو هم با روش جدید مخالف بود. به طور طبیعی نمیتوانستیم در این زمینه همکاری کنیم، ولی امیدوارم این دو نفر تجربیات خود را در بخشهای دیگر در اختیار فدراسیون کاراته قرار دهند.
جدای از کنارهگیری علیرضا سلیمانی سرمربی موفق تیم ملی و محمود آرینخو مدیر سابق تیمهای ملی، اهالی کاراته نگاه تردیدآمیزی به آینده تیم کشورمان دارند
به نظر میرسد تصمیم اخیر فدراسیون کاراته نوعی ریسک بزرگی باشد چرا که تجربیات اینچنینی در کاراته کشورمان کمتر وجود داشته است. از سوی دیگر بازیهای آسیایی گوانگجو و رقابتهای جهانی صربستان اهمیت فوقالعادهای دارند و چنین تصمیمی اگر نتایج مثبت به دنبال نداشته باشد، حتی ممکن است روی برنامهریزی 4 ساله سازمان ورزش برای بازیهای آسیایی گوانگجو اثرات منفی و جبرانناپذیر بگذارد. از یاد نبریم که در دوره قبل این بازیها، کاراته و کشتی با مدالهای فراوانی که به دست آوردند نقش مهمی را در کسب رده ششم جایگاه کلی مدالها ایفا کردند.
تصمیم غیرعلمی
علیرضا سلیمانی که به دلیل اختلافنظر با رئیس فدراسیون کاراته قید سرمربیگری تیم ملی را زده است، خاطرنشان میکند پخش شدن نیروها در 4 گروه منطقی نیست. وی میگوید: پخش شدن نیروها در چند تیم و حضور مربیانی که سطح علمیشان یکسان نیست یک رقابت منفی را به وجود میآورد که این برای تیم ملی خوب نیست و لطمات زیادی میزند. داشتن حریف تمرینی خوب یکی از لازمههای رشد ورزشکاران است، اما در چنین وضعیتی کاراتهکاها حریفان تمرینی خوبی ندارند.
بنابراین نمیتوانند چیزهای خوبی از یکدیگر یاد بگیرند. سرمربی پیشین تیم ملی برگزاری رقابتهای انتخابی در چند مرحله را نیز یک کار غیرتخصصی میداند و میافزاید: تیم ملی زمان کافی در اختیار ندارد ولی میخواهند 4 تیم را در نقاط مختلف تمرین بدهند و 2 ماه بعد هم مسابقه انتخابی بگذارند. این باعث میشود تا نفرات نهایی زمان کافی برای آماده شدن و حضور در تورنمنتهای جهانی و آسیایی نداشته باشند. نفرات حاضر در اردو با توجه به این برنامه مجبور هستند بدون کارهای بدنسازی به یکباره سراغ برنامههای انتهای آمادگی بروند و به اوج برسند که این درست نیست. در واقع برنامهریزی طوری است که ملیپوشان در 6 ماه باید 2 بار به اوج آمادگی برسند که این موضوع علمی نیست.
البته دباغیان نظریه دیگری دارد. وی میگوید که فرصت کمی بین 2 تورنمنت وجود دارد و هیچ تضمینی هم نیست که ورزشکاران از مسابقههای جهانی صربستان سالم برگردند و آسیب نبینند. با وجود این دفاعیه دبیر سازمان تیمهای ملی چالشهای دیگری پیش روی تصمیم بحثبرانگیز فدراسیون وجود دارد. ازجمله این که نفرات جهانی و آسیایی چگونه تفکیک خواهند شد و سرمربی 2 تیم ملی نهایی کدام مربیان هستند؟ دباغیان در این زمینه هم پاسخهایی برای گفتن دارد. او میگوید: هنوز مشخص نیست. مسابقههای جهانی سطح بالاتری دارد و ایران باید از جایگاه کاراته خود دفاع کند. از طرفی دیگر بازیهای آسیایی گوانگجو هم برای ورزش ایران بسیار مهم است. 8 مربی ما آشتیانی، فرید حمامی، سلطانی، حسن و علی شاطرزاده، رهنما، هروی و بخشی هستند که از بین همینها سرگروهها را مشخص خواهیم کرد.
به هر حال این مشکلات، چالشی پیش روی تصمیم فدراسیون کاراته قرار داده و در محافل مختلف با اظهارنظرهای متفاوتی همراه شده است که گذشت زمان پاسخ این ریسک فدراسیون را خواهد داد.
علی رضایی / جام جم
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....