حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
هرچند که ماهیت برگزاری این اجلاسها را بررسی تحولات هستهای جهان تشکیل میداد اما بررسی مسائل مطرح شده تفاوتهای گستردهای را در این اجلاسها به نمایش میگذارد که خود نشانهای بر تفاوت دیدگاهی ایران و آمریکا میباشد.
اولا در اجلاس آمریکا هرچند ادعای بررسی امنیت هستهای مطرح شد اما در نهایت اجلاس به محلی برای حفظ و ارتقای توان هستهای دارندگان سلاح هستهای و حتی مقابله با دست یابی سایر کشورها به انرژی صلح آمیز هستهای مبدل شد.
جالب توجه آنکه در این نشست کشورهایی مانند آمریکا و فرانسه صراحتا بر حفظ سلاحهای هستهای خود تاکید و حتی از استفاده از آن بر علیه سایر کشورها نیز سخن گفتند. در نشست مذکور شخصی از خلع سلاح هستهای و نقش آژانس و سازمان ملل در این حوزه به میان نیامد و کشورها صرفا به مقابله با تروریسم هستهای اشاره کردند که در اصل توجیهی برای ادامه جنگ طلبی در جهان با محوریت فرماندهی آمریکا بود. امری که عملا نقش خلع سلاح و جایگاه سازمان ملل و آژانس در این حوزه را در حاشیه قرار داد. ثانیا اجلاس تهران چنان که از شعار آن یعنی انرژی هستهای برای همه، سلاح هستهای برای هیچ کس بر می آید تمام بر اصولی تاکید داشت که به صراحت میتوان آنها را خواست تمام ملتهای جهان دانست.
تاکید بر لزوم حمایت از انرژی صلح آمیز هستهای، اجرای سیاستهای کارآمد جهانی برای خلع سلاح جهانی در جهت برقراری امنیت بین الملل، اعطای نقش محوری به آژانس بین الملل انرژی اتمی و سازمان ملل در تحقق این امور و ... از جمله پیامهای نشست تهران میباشد. بررسی این مسائل نشان میدهد که پیام نشست هستهای واشنگتن برگرفته از سیاست جنگ و جنایت و تلاش دارندگان سلاحهای هسته ای برای ادامه فعالیتهای ضد بشری است.
در حالی که نشست تهران پیام آور صلح و امنیت بین الملل و پایان دادن به روند کنونی عرصه جهانی است. بررسی دیدگاههای مطرح شده در نشستهای واشنگتن و تهران، عملا تفاوت دیدگاهی آمریکا و جمهوری اسلامی ایران به مسائل هستهای را آشکار میسازد امری که به انزوای پیگیر جهانی آمریکا در ارتقای جایگاه ایران به عنوان حامی صلح و امنیت بین الملل منجر میشود.
قاسم غفوری-جام جم آنلاین
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....